Mehmet Ali Kalkan
Prof.Dr. Selahattin Turan görevine başladı.
- Yayınlanma: Pazartesi, 23 Temmuz 2018 07:18
- Kategori: M.Ali Kalkan
- Gösterim: 1656

Prof.Dr. Selahattin Turan görevine başladı.

Bu fotoğrafın çekildiği tarih iki binli yılların başı olmalı. Aşık Reyhani ile Selahattin Bey'in odasındayız. Selahattin Hoca da o sıralarda tahmin ediyorum yardımcı doçent.
Selahattin Turan ben bildim bileli "vatan" dedi, "Türk Milleti" dedi, "Türk Devleti" dedi, "21. Asır Türk Asrı olacak" dedi, "bağımsız kafa olun" dedi, yüz bin sayfanın üzerinde yazı, kitap, makale yazdı, binlerce talebe yetiştirdi vs. Hiç bir yazısında, kitabında, konferanslarında, talebelerine anlattıklarında o vatandaşlarla ilgili her hangi bir şey olmamasına rağmen iftira ile kumpas ile görevden alındı. Mahkemelerde yargılandı, beraat etti ve görevine yeniden başladı.
Görevden alındığı zaman "Selahattin Hoca'nın bu kişilerle hiç bir ilgisinin olmadığını siz de en az benim kadar biliyorsunuz, anlatın, müdahil olun, basın toplantısı düzenleyin" diye aradığım kişiler,ya da suçsuzluğuna dair yazdığım yazıları okuyanlar "senin bilmediğin şeyler var" dediler, görmedik, duymadık, bilmiyoruz diye üç maymunu oynadılar, belki içlerinden "oh olsun" dediler. Bu tipler acaba şimdi aynaya baktıklarında kendilerinden iğreniyor mudur bilmem. Güneşin balçıkla sıvanmayacağı, gözünüzü yumduğunuzda gece olmadığı bin yıllardır bilinir halbuki.
Mezarın üzerine atılan toprak her şeyi kapatmıyor.
Bu zamana kadar dünyadan milyarlarca insan geldi geçti. Oturup isimlerini yazalım desek acaba kaç kişinin ismi aklımıza gelir.
Firavun da, Yunus Emre de anılır ama biri lanetle, biri sevgiyle.
Kurtuluş Savaşı sırasında çıkan isyanı bastırmak için giden ekip bakıyor ki isyancıların başında Ankara'ya yakın isim var, hayret ediyorlar. İsyan bastırılıyor, Ankara'ya dönüyorlar bir de bakıyorlar ki isyancıların başındaki zat onlardan daha önce Ankara'ya dönmüş ve haberi vermiş "İsyanı bastırdık efendim."
Tarık Buğra'nın Kurtuluş Savaşı sonrasını anlatan kitabı Firavun İmanı tekrar tekrar okunmalı.
Kimse ne oldum dememeli, ne idim, ne olacağım da demeli. İnsanlar yaşlandıkça çocuklaşırmış. Üç maymunu oynayanlar şebekleşecek, koç olanlar kuzulaşacak demek ki... Ya da yeni kurban arayacaklar bilinmez. Ama bildiğim bir şey var, Aşık Mevlüt İhsani şöyle demişti,
"Aşıkların âhı deler mermeri,
Eğer gözlerinden yaş indirirse..."
Haksızlığa uğrayanların, onların çevresinin, ana babasının, kardeşlerinin, çoluğunun çocuğunun ahları iftira atanları tutacaktır...
Selahattin Turan Hoca iki sene kaybetti. İki sene yazamadı, anlatamadı, konuşamadı, kimseye bir şeyler söyleyemedi, belki annesinin kocasından kalan emekli maaşı destek oldu, belki eşi, dostu, arkadaşları. Ama esasında Türkiye kaybetti, insanlık kaybetti, itibar kaybetti, vicdan kaybetti.
Selahattin Hoca güzel insan. Mesleğinde Türkiye'nin üzerinde biri. Kardeşleri de kendisini çok seviyor. Ara sıra Eskişehir'e annesi, kardeşleri Selahattin Hoca'yı ziyarete, evini temizlemeye geliyor bunları gören işgüzar yönetici de Selahattin Hoca'ya "Hocam evinize bazı kadınlar geliyor" ( Sanki başkaları gelse suç) deyince Selahattin Hoca cevap veriyor. "Sizin evinize de geliyor."
Aşık Reyhani'yi Eskişehir Osmangazi Üniversitesi'ne talebelere Aşıklık Geleneği'ni ve hatıralarını anlatması için getirmiştik. Rahmetli Rasim Köroğlu sunmuştu. Aşık Reyhani Ağabey'i ve eşi Rabia Abla'yı evine, Bursa'ya Selahattin Turan Hocam ile beraber götürmüştük. Hatta giderken Mezitler de arabamızın tekeri patlamıştı. Biraz sıkıntılı ama hoş bir yolculuk olmuştu.
Selahattin Turan aşıkları çok sever . Öğrendiklerimin çoğunu dedemden öğrendim" diyecek kadar kadim kültüre bağlı olduğunu ifade eder. Bölümünde defalarca halk aşıklarını getirip öğrencilerine dinlettirmişti.
Aşık Reyhani evini, eşyalarını toplar, bir kamyona yükler ve üzüntüyle yıllarca hatıralarıyla bağlı olduğu Erzurum'dan ayrılır.
Erzurum'un dışına çıkınca kamyonu durdurur, yüzünü Erzurum'a döner, alır eline sazı ve başlar söylemeye;
Öz canımdan çok sevdiğim Erzurum
Çaresiz dişimi sıktım gidirem
Gafillerden darbe yedi gururum
Çaresiz dişimi sıktım gidirem
Selam olsun ecdat ile abaya
Abdurrahman Gazi Habip Babaya
Tuz ektiler çalıştığım çabaya
Kaderime boyun büktüm gidirem
Benim canım feda idi bin cana
Bin can az derlerse iki bin cana
Kırk senelik gözyaşımı fincana
Kattım Karasu'ya aktım gidirem
Kırılmış sazımı astım tavana
Çevirdim yönümü döndüm divana
Gurbet kelepçedir yurdu sevene
Bilerek koluma taktım gidirem
Nazar ettim solu ile sağına
Sanki matem düşmüş yar otağına
Seyreyledim Palandöken dağına
Üç kez geri döndüm baktım gidirem
Yel devirsin sebeplerin kökünü
Sırtıma verdiler sitem yükünü
Kırk senedir beklediğim ekini
Harmana dökmeden yaktım gidirem
Alnımız apaçık yüzüm karasız
Buna rağmen kuyladılar yarasız
Tambura köyünden Emrah çaresiz
Ben de Erzurum'dan çektim gidirem
Reyhani'yim aşk ateşim dinmedi
İftira darbesi cana sinmedi
Zeynel Horasan'a gitti dönmedi
Bu da benim kara bahtım gidirem.
Bazı gitmeler gelmek içindir. İnşallah yakında başka haksızlığa, iftiraya uğrayan arkadaşlarımızda görevlerine geri dönecek.
Hak, haklının olduğu bir dünya ne güzel.
Aşık Reyhani Ağabey'e, Rabia Abla'ya, Rasim Köroğluna Allah rahmet eylesin...








