ABDULLAH
- Yayınlanma: Pazar, 22 Temmuz 2018 09:53
- Kategori: Ödünç Rüyalar İsmail AYDIN
- Gösterim: 1348
ABDULLAH
“ Abdullah Özdemir’e”
Sen
Karanlık gecelerin yalnız adamı
Issız sokakların düş savaşçısı
Ta çocukluğundan beri
Taşıdı başın gövdeni
Hep senin gözlerini öptü
Bu şehrin kuytu yerleri
Ama
En çok da dağlar Anladı seni
En çok da dağlar teselli etti seni
Seni en çok şehirlerarası otobüsler tanıdı
Onların her bir koltuğunda
Süzülmüş hayallerim var
En çok sen gördün onların camlarından
Gece karanlığında kayan yıldızları
En çok sen boynunu büktün o yıldızlar kaydığında
Dedin hep
Bir kişi daha yalnızlıklaştık
Sen ki
Şehirlerin soğuk koynunda
Yorgan diye çocukluğunu örtündün
Ama ne var ki
Yine sen değil miydin
Yalnız olan çocukluğunda
Sen ki çocukluğundan beri
Bırakmadın avuçlarını
Falcıların karanlık sözlerine
Hep kendine
İnsan olmak kılavuzu aradın
Garip bir insan olarak bu dünyanın
Çilelerine baş koydum
Ey dost sen ki
Bula bula dünyada
Kendine
İbrahimsiz bir İsmail buldun
İsmail AYDIN