YAĞIZ DELİKANLIM

MUZAFFER DURMUŞ

Yıl 2014 ve yine Ocak ayı geldi bu tarih bana yıllar öncesi Adana Kültür derneğinde tanıdığım ve hatıralarını unutamadığım idealimiz ve davamız bir heyecanımız bir Ülkümüz bir olan Türk İslam davasının neferliğini birlikte yapığımız Yavuz ÖZKAYA kardeşimin 12.1.1979 ölüm yıldönümünü hatırlattı. Aslında yıllar… Geçti üstünden ama acı!  Aynı tazeliğini koruduğu için yıl dönümü diyorum beni mazur görün yine aynı cümle ile eda etmek istiyorum her yıl olduğu gibi Mekânın Cennet olsun kardeşim kendisine Allahtan rahmet diliyor ve saygıyla yâd ediyorum. Kendisi örnek bir dava adamı idi 

Ülkücü camianın yetiştirdiği vatansever bir kimlik, Milliyetçi, vatansever,  yağız, ve bir o kadar yiğit hani derler ya aç gezip tok sallanan özünü davadan almış ve davaya özünden bir şeyler katan tam bir dava adamı, heyecanları ve ideali ile dimdik ayakta olan eğilmeyen başı ve tok gönlü ile davanın genç dimağıydı. Hatırlarım hep keşke diyerek başlarım söze; aramızda olsaydı ama maalesef olsaydı aramız da şimdi de derdik ki davanın aksakallı akıl danesi. Varlığı ile dosta güven düşmana korku veren ipeğe sarılmış bir çelik misali yüreği ile delikanlım dediğim bir kardeşimdi.

Yavuz kardeşimi yıllar öncesi yaşadığımız bir anımla yâd etmek istiyorum bir akşam geç saatlerde öğrencilik yıllarımda olduğu için bir inşaat halinde ki evimin havlusunda oturuyoruz o günün imkânları ve şartları dâhilinde pencereleri açık elektrik yok petrol lambası ve mumla aydınlatma yaparak hayatımızı idame ettirdiğimiz bir dönem kıymetli kardeşim Yavuz ÖZKAYA abisi Oğuz ÖZKAYA ve Mehmet KAÇAR gibi ve şuan aklıma gelmeyen ama o gün yürekleriyle varlığı ile sohbetimizde renk katan sayının on beş yirmi kişiden oluşan  Gönüldaşlar ve arkadaşlar grubu ile  evin havlusunda çimenler üzerine serili sergiler de bağdaş kurarak otururken eşim ikram olarak sıkma ve çay servisi yapıyordu. Çay servisi için çaydanlığı getirdiğinde yiğit yağız delikanlım kardeşim Yavuz Özkaya’nın gür sesi kapladı bir anda ortamı diyordu ki yengesine dönerek  ‘’ YAHU!  YENGE BU ÇAY ÇAYDANLIKLA YETERLİ OLURMU?’’ SEN ÇAYI KAZANLA KOYMALISIN ‘’ dedi ortam her zaman olduğu gibi mutlu bir kahkaha ile kırıldı gitti. Ardından Yengesi Yavuz ÖZKAYA kardeşime cevaben ‘’CANIN SAĞOLSUN SENİN DEDİ ‘’ unutamadığım anlardan biri olarak hep yâd ederim bu anı ve yine yıllardır olduğu gibi her aklıma geldiğinde belki istem dışı belki refleks olsa gerek ama samimi bir kalp ile gönülden ifade ettiğim o sözler dökülüverir dilimden MEKÂNIN CENNET RUHUN ŞAD ALLAH YAR VE YARDIMCIN OLSUN YAĞIZ VE YİĞİT KARDEŞİM DELİKANLIM.

 

 

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile

An itibariyle ziyaretci sayısı:

96 ziyaretçi ve 0 üye çevrimiçi