BU DÜNYANIN HARCI BOZUK!...

Suna YEŞİL

 

“Alıp getirdiler ölüyüm diye…

Toprak bile beğenmedi küçüğüm diye…

Yalvardım yakardım “bırakın beni,

Sekiz on yaş daha büyüyüm!! Diye….”

 Arif Nihat Asya

İzlerken içimden farkında olmadan sıraladığım dizelerdi bunlar…

Genç… Bir çoğu daha 25’ini bulmamış…

Dağlarda bayırlarda…

Ha o eskidendi aslında, şimdi kentlerde, ilçelerde, mezralarda…

Savaşırken; ölüyor anaların babaların çocukları…

Çaresiz baba…

Kendisine sarılan komutana ağlayarak:

-Ne diyeyim ne yapayım…Öldü benim çocuğum…Amma vatan tehlikede başka ne yapacaktık…Benim çocuğum ölmezse ,senin çocuğun ölmezse vatanı kim koruyacak?... Derken…

Anne  hemşireler arasında , sadece ; “gitti benim yavrum daha gelmez geri” diyor sabit bakarak uzaklara…

Bizler…

Yani millet…Yani halk…Evlerimizde otururken falan izliyoruz televizyon ekranlarında verilen haberlerde..

Ağlamıyorum diyen yalan söyler arkadaş…

Hem de zırıl zırıl ağlıyoruz çoğu zaman…

Anne baba olmak çok başka bir payedir biz kullar için..

Çok meşakkatlidir..

Bir insanı doğumuyla birlikte kollarına alıp hayata hazırlıyorsun…

Canından kanından…

Hiç bir şey için..Hiç kimse için…

Yapmayacağı yapamayacağı her ne varsa, evlat var ya evlat!! Onun için gözünü kırpmadan yaparsın….

Hissettiklerini anlatmaya kalksan şair olup şakır, ozan olur söylersin tane tane kelimeler dökerek…

Hangi makamda oturursan otur…Kim olursan ol….

Fark etmez; anne ve baba titri herkes için birdir..

Ve milletimin; sağ olsunlar bu gerçekleri , televizyonlar, gazeteler, hatta sosyal medya vasıtasıyla çoğu kez net şekilde izleme şerefine nail olmuşluğu var ki; bu vesilelerle, düzenin çarpıklığına binlerce kez de kahretmişlerdir!!...

Dünden bu güne…

Keşke biraz daha ince düşünülebilseydi…

Hakkari’den bir kalemde gelmiş, 8 vatan evladının ölüm haberi..

Ve ardından Türkiye’min hemen her coğrafi bölgesine bir tabut içinde gönderilmiş gencecik fidanların naaşları…

Ve anneler..Ve babalar…Kahrolmuş….

Aynı saatlerde  bu gün gibi hatırlıyorum da,Yeni Türkiye Cumhurunun Başkanının kızının düğün merasimi için, devletin belediyelerinden, emniyet teşkilatlarına varana dek farklı  birimler teyakkuza geçmiş, canla başla nikahın yapılacağı salonu, bırakın salondan geçtik, etrafında ki yolları asfaltlamalardan tutunda, peyzaj çalışmalarına varasıya dek hummalı bir çalışma içine girmişlerdi….

Sonrası, eh genç bir kız ve erkeğin birlikte yeni bir hayata başlayacaklarının göstergesi nikah kıyılıyorken, herkes mutlu…Anneler babalar ziyadesiyle gururlu…

Boya basa getirdikleri evlatları, çok şükür fevkaladenin fevkinde eğitim almış, sosyal olarak mükemmel denebilecek aktiviteleri yaparak donanımına yeni zevkleri eklemiş…Hayatından ve geleceğinden emin, mutlu bahtiyar, seçimini yapmış…

Ve işte artık yeni hayatına yelken açıyordu…

Yeni Cumhurun Başkanı da kızının düğününde, nikah kıyıldıktan sonra bu mutluluğun verdiği heyecanla kısa bir konuşma yapmıştı ki bütün Türkiye, izledik…

-“Küçükken ona ceylanım derdim…Gözümün nuru derdim…Şimdi bir ceylan zarifliğiyle baba evinden kendi evine gidiyor …Çok bahtiyarım”…………

Güzeldi tabii…Allah sonuna kadar  mutlu etsin….

Cumhur başkanı olmak baba olmasını yok eder mi etmez….

Allah evlatlarına ömür versin…Hepimizin de birlikte …

Ama… İşte çok acı gerçektir ki maalesef bu  herkes için eşit manada olmuyor olamıyor!! Bu dünyanın dengesinde var bozukluk….Böyle karılmış harcı sanki…

Bir yanda BAHTİYARIM diyerek söze başlarken babaların babası….

Diğer yanda “yandım Allah” derken, ağladığını göstermemek için nefsiyle mücadele eden babalar vardı ve hala da var olmaya devem ediyorlar…

Bir yanda “ceylan gibi zarif adımlarla baba evinden kendi evine giden evlatlar” varken…

Diğer yanda sırt üstü bir tahta içinde baba evinden kendi evine giden çocuklar var!!…

Bir yanda “gözümün nuru” denen evlada mutluluk göz yaşlarıyla veda eden analar var..

Diğer yanda; “ soğuk toprakta öylece yatmış kalmış yavrum” diye ağlamaktan gözünün nuru sönmüş analar!!!!….

Ben bu düzene lanet edenlerdenim arkadaş açıkça bunu da yiğitçe söylemek var!!!!

Biraz saygı…Biraz düşünce…Biraz insanlık… Çok mu şey istiyoruz millet olarak bilmem ki?!! …Bu nasıl bir uçurumdur Allah’ın kulları arasında…Ve hangi iman etmiş kalbin kaldıracağı yüktür izlediklerimiz?!! Herkes düşünmeli… Din merkezli oluşumun elinde bu gün geldiğimiz noktada boğazımıza kadar battığımız bataklıkta çırpınıyorken, “Ön şartsız destek veriyoruz” diyen ve kendisini vatan sevdalısı kitlelerin önderi olarak görenlerin de   ne yaptığını ya da ne  yapmak istediğini açıkça ortaya koyması kayıtsız şartsız gerekmektedir..Ve artık bu dengesizliğe bir çare deyip doğrulmalı, sorgulamalı, kendi hür iradesiyle kararlarını vermelidir bu MİLLET!!….

“Afet, zulüm, eziyet, tazyik, kin, nefret…
Kalkıp giden seneye bunlar da gitse bari…!!
Sarsıntı, harp, yangın, açlık, ölüm bu dünya…
Yangın yerinde, tanrım, bir lale bitse bari!!
Kafi bela, sefalet, kafi tuzak, cinayet!!
Artık duadayız….Gökler işitse bari!!!..
Arif Nihat Asya
 

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile

Köşe Yazarları


ATİLLA İLHAN
Salı, 31 Mayıs 2022
...
TÜRK BAYRAMI: NEVRUZ
Salı, 29 Mart 2022
...

An itibariyle ziyaretci sayısı:

163 ziyaretçi ve 0 üye çevrimiçi