Necati Özkaya
- Yayınlanma: Pazartesi, 04 Nisan 2016 00:22
- Kategori: Necati Özkaya
- Gösterim: 3078

BAŞBUĞLAR ÖLMEZ
Necati ÖZKAYA
Kıbrıs'tan kalkan bir gemiyle İstanbul'a gelen genç Aslan, Kuleli Askeri Lisesin de tahsil hayatına başlar. Buram buram Türklük kokan ruh âleminde bir gün bizden kopartılan vatan topraklarını geri almak için yapacağı mücadelenin ilk adımlarını artar. Yıllar ilerledikçe, bu büyük dileğine doğru yola çıkar. Ve o zamanın Turan Ülküsü etrafında mücadele veren, Atsız ve arkadaşları ile tanışır, onlarla birlikte Türkçülük Hareketine önderlik eder. Devrin şartları Almanların 2.Dünya Savaşında galip durumda olduğu zamanlarda, büyük rüyalar görmek için çok uygundu. Fakat şartlar Almanlar aleyhinde geliştikçe, Türkiye Cumhuriyetini idare eden C.Başkanı İsmet İnönü ve dönemin hükümeti, Sovyetlere şirin görünmek için, Türkçü-Turancı avına çıkarlar. 19 Mayıs 1944 yılında, Gençlik ve Spor Bayramında bir konuşma yapan İsmet İnönü, tarihe vatanını sevmenin bedelini hapishanelerde ödeyecek bir dönemi başlatmış oldu. Atsız ve arkadaşları tutuklanıp çeşitli işkencelere uğrarlar. Genç üsteğmende aynı kaderi paylaşır. Sıkıyönetim mahkemelerinde yargılanırlar.
Çok partili hayat, siyasetin çirkin yüzünü gösterir. Amerika' nın menfaatlerine ters düşmeye başlayan Menderes Hükümeti aleyhine başta Üniversiteler olmak üzere, gösteriler ve yalan yanlış haberlerle provoke edilmeye başlarlar. CHP’si de bu olaylara destek olur. Ülke cepheleşmelere doğru hızla yol alırken, ordu bir darbeyle 27 Mayıs1960'da idareye el kor. Albay Türkeş radyodan yaptığı konuşmayla ihtilalın Kudretli Albayı olur. Gönlündeki projelerini gerçekleştirme fırsatı eline geçer. Bir program dâhilinde yenilikler yapmaya çalışır. Fakat ihtilalın kanunu işler, iç bir darbe ile görevlerinden
Uzaklaştırılıp, sonradan siyaset yapacağı silah arkadaşlarıyla birlikte, yurt dışına sürgüne gönderilirler. Türkeş'e de Hindistan düşer.
60' lı yıllar, Türkiye için çok parlak geçmez. Ard arda darbe denemeleri, ülkeye ciddi kayıplar verir. Ve sol fikriyatında büyümesine vesile olur. Siyasi karmaşa sürmeye devam eder. Siyasetin aktörleri değişmeye başlar.
Sürgünden ülkeye dönen Türkeş ve bir grup silah arkadaşı yurt çapında gezilere çıkar. Artık hedef, siyasi bir hareket haline gelerek, Türk Milliyetçiliği fikrini iktidara taşımaktır. İlk önce, CKMP' ye girilir ve ilk kongrede Genel Başkan seçilir. Türkeş' in genel başkanlığı şimdiye kadar dernek ve yayın organları ile Türkçülük fikri yapan milliyetçi camiada büyük bir heyecan yaratır. Yediden yetmişe her yaştan Türk insanı, yeni ufuklara doğru yeni bir kutlu yürüyüşe başlar. O gün başlayan yürüyüş, her türlü engellemelere rağmen hala devam etmektedir.
Asıl hedef, cumhuriyeti kuran iradenin yeniden iktidara getirmekti. Milletimizin bu ruha ihtiyacı vardı. Gençlerden oluşan bu idealist hareketin siyasalaşması, birçok mihrakın düşmanca bir tavır almasına sebep oldu.
Başbuğ Türkeş, Başbuğ Türkeş,
Sensin Alpaslanlara eş...
Milletimin Gözü Yaşlı, Kurtar onu Başbuğ Türkeş...
Asım' ın neslinden sonra bir Ülkücü nesil Türkeş' in önderliğinde yeni bir İstiklal ve İstikbal mücadelesi vermeye başladı. Sokaklara hâkim olmanın, iktidara çıkış yolu olduğunu bir strateji olarak gören Türkeş, yurt çapında gençliği organize etmeyi ve onları eğitmeyi ilk adım olarak kabul etti. Artık her türlü emperyalizmin karşısında dimdik duran, bir Ülkücü Gençlik vardı.
1969 'da Adana' da yapılan kongre neticesinde, partinin adı MHP, amblemi Üç Hilal oldu. Belki de hiçbir siyasi hareketin mensupları bir dava uğruna binlerce şehit. Gazi ve mağdur vermemiştir. Ve MHP ile başlayan siyasi hikâyemiz, her şeye rağmen yoluna devam etmektedir. Alpaslan Türkeş liderliğindeki hareketimiz, yalnız Türkiye de değil, bütün bir Türk Coğrafyasında umut olmuştur. Esaret altındaki soydaşlarımızın da gözü ve kulağı MHP' dir.
Can ve kan pazarının yaşandığı yıllarda, kadrolaşmanın gereğini iyi bilen Türkeş, 1. ve 2.MC. Hükümetlerinin kurulmasında önemli roller oynamış, özelliklede Milli Eğitim camiasında halen Türk Milliyetçileri önemli bir rol oynamalarında en büyük pay o dönemde kurulan koalisyon hükümetidir. Özellikle o dönem görev Öğretmen Okulları Genel Müdürü rahmetli 'Komando' Ayvaz Gökdemir ve Orta Okullar Genel Müdür Yardımcısı Necdet Özkaya' nın yaptıkları hizmet asla unutulamaz.
Milliyetçi Cephe Hükümeti ile Türk Milliyetçileri devlet kadroları ile en üst düzeylerde buluştular. Ve devlet nasıl idare edilebilir öğrendiler. İhtilal sonrası kurulan bütün hükümetlerde vazgeçilmezler oldular.
1980, 12 Eylül ihtilalı MHP ve Ülkücü Hareketin de üzerinden buldozer gibi geçti. Devrin firavunları kana ve zulme doymadı. Kurşunlardan kurtulan genç fidanlar, darağacında asılarak şehit oldular.
O dönem Türk Milliyetçiliğinin imtihan yıllarıydı. Türkeş ve binlerce Ülkücü hapisteydi. Hapishaneler, her türlü işkencenin yapıldığı yer. Şehirler Ülkücü mağdurların mekânı. Ve " Küçük Bir Dev Adam" bir yandan savunma hazırlarken, bir yandanda "Mektup" la mağdurların, mahkûmların yanı başında. Galip ağabey mekânın cennet olsun.
1985 Ankara' da çalışmaya başladım.
İkbalin, koltuğun ve siyasi rüşvetin döndüğü yıllar. Merhum Özallı yıllar. Ahde vefanın unutulduğu yıllar. Bir avuç idealistin Ülkücünün Çilesini yaşadığı yıllar. O yıllara Ankara'da tanık oldum. Nihayet Türkeş ve arkadaşlarının aralıklarla tahliyeleri başladı. Uzun tutsaklık sonrası ekmek kavgasının ve sitemin eseri olarak yer altı dünyasını seçenler, ANAP ve DYP de istikbal arayanlar. MÇP' de ikinci sınıf siyasetçiler. Siyasi yasaklar devam ederken, büyük yalnızlığı yaşayan Türkeş, bir lider nasıl olunuru tekrar gösterecekti. Geçmiş olsun ziyaretleri Oran'daki mütevazı evini ziyaretgâha dönüştürdü. Fabrikada birlikte çalıştığımız Arif Bağcı Türkeş beyin son makam şoförüydü. Türkeş, tahliye olunca Arif tekrar görevini icra etmeye başladı. Bende onu idare etmeye. Basına düşünceye kadar, Arif şoförlüğe devam etti. Bu vesileyle Türkeş' in hemen hemen organize ettiği bütün etkinliklere katıldım. Gençlik Parkındaki Luna Park gazinosunda vermiş olduğu ilk iftar yemeği bir salonu dolduramayacak kadar boştu. O, bu durumdan hiç yılmadı. Siyasi yasaklar kalktığında MÇP' nin lideri oldu. Fakat bu arada özellikle Özal’ın önderliğinde Türkeşsiz Türk Milliyetçiliği propagandası ile karşı karşıya getirdi. Türk Ocakları bu konuda Özal ve ANAP iktidarının en önemli kozu oldu. Tıpkı AKP' nin de bir dönem kullandığı gibi. Bütün bu olumsuzluklara rağmen Türkeş hiç bir şekilde geri adım atmadı. 1991 Genel seçimlerinde Erbakan'la koalisyona giderek 19 arkadaşıyla yeniden meclise girdi. Ve bundan sonraki dönemlerde de bir devlet adamı ciddiyeti içinde koalisyon hükümetlerini uzlaştırmada büyük adımlar attı. En büyük üzüntüyü, kendi oğullarından daha çok sevdiği, emek verdiği merhum Muhsin Yazıcıoğlu ve arkadaşlarının partiden ayrılmasıyla yaşadı. Hani koca Atsız diyor ya" Yarı yolda koysa da en yürekli yoldaşın
Ülküne doğru yalnız başına at sürmelisin."
O'da yoluna dava arkadaşlarıyla birlikte ölünceye kadar devam etti.
Nisan 1997. 3’nü 4 'ne bağlamaya dakikalar var. Televizyonlar alt yazı ile son dakika haberi geçiyor. Alpaslan Türkeş Bayındır Hastanesinde... Yoğun bakımda...
Bir anda milyonlar en yakın parti merkezine koşuyor. Dudaklarda dualar. Binler Bayındır Hastanesinde. Dudaklarda aynı türkü, eller şemaya açık. İyi bir haber almak ister kulaklar... Türkün son başbuğu uçmaya... Uçmaya vardı.
Ve karlı, tipili bir Nisan günü. Milyonlar, Başbuğlarını son yolculuğuna uğurluyor. Tekbirlere karışan bir ses.
Milyonlar Ankara' da, inan Başbuğlar ölmez.







