Necati Özkaya

 

Sıcak yaz bir çok olayları arkasında bırakarak, yavaş yavaş hazan mevsimine doğru  yol alıyor. Dökülen  hazan  yaprakları kaybolan ümitlere karışıyor.Halk oylarıyla seçilen ilk  Cumhurbaşkanı, Erdoğan’ın  iradesiyle atanan  AKP  Genel başkanı  ve başbakan Ahmet DAVUTOĞLU  ve kurulan yeni bir hükümet  ile  ülkemiz  ve biz yeni ufuklara  doğru yol almaya başladık.

Bu kısa zamanda, CHP kurultaya gidip, K.Kılıçdaroğlu’nu yeniden  genel başkan seçerek  ,  seçim  yenilgisinin üzerini  şimdilik örttü.Her zaman olduğu gibi temel sorunlar ortada kaldı. Bir başka baharda çözülür herhalde.

MHP, seçimde ki , başarısızlığa sandığa gitmeyenleri neden göstererek, önümüzdeki Kasım  ve Aralık ayında  il ve ilçe kongrelerinin yapılmasını kararlaştırdı.Partinin içinde tam bir mutabakat varsa da, dışarıda ciddi bir muhalefet olduğu da  aşikar.Bakalım  ne olacak? Çünkü, MHP  bizim  için çok önemlidir.Orada  binlerce şehidin ,gazinin kanı,  yüz binlerin  gözyaşı, alın teri vardır. MHP, yalnız  bizler için  değil, Türk Dünyası için de çok önemli bir kurumdur. Hatta  Türk Dünyasının  “KABE”sidir. 1980 yılı öncesi milyonlarca esir “TÜRK” ün  tek  umudu MHP ve ÜLKÜCÜLER olduğu gibi, halada o umut  kurtuluşu gününü bekleyen soydaşlarımız için  MHP. ‘sidir. Eğer, o umudu  kaybedersek, küçük koltuk sevdaları yüzünden  bitirirsek, binlerce şehidimizin kanı , milyonlarca vatan sevdalılarının  ahı altında boğuluruz.Bunun  için, gerek şimdi koltuklarda oturanlar, gerekse muhalif olanların bu hareketin önünde engel olmamaları gerekir. Çünkü, insanlar fani, davamız bakidir.

Hazan mevsimi derken, 12-Eylül-1980 İhtilalini  unutmak  mümkün mü?  34 yıl öncenin  Türkiye’sini  hatırlarsak, o gün ki şartlarda  bir an önce ordunun duruma müdahale etmesini  isteyen milyonların  sesi uğulduyor beynimde. Vatanımızın   her köşesinde  , onlarca insanımızın  yok edildiği günler geliyor  gözlerimin  önüne. Genç -yaşlı, öğretmen- öğrenci, memur,işçi, esnaf, köylü,kadın –erkek  demeden toprağa düşen canlar geliyor  aklıma.Her mahallenin ,her sokağın bölündüğü, kurtarılmış bölge ilan edildiği günler geliyor.Boykotlarla kapanan okullar, grevlerle milyarlarca lira kaybedilen işgal edilmiş fabrikalar geliyor aklıma.Hele ,  o yıllarda sıkıyönetim de görev yapan bir asteğmen iseniz  nasıl olaylarla karşı karşıya geldiğiniz anlar geliyor aklıma. Şimdi 34 yıl önceyi eleştirmek çok kolay.Ancak o şartları yaşayan ve ateşi eliyle tutanlar bilir o günleri.  Yalnız bir noktada onlarla aynı düşüncedeyim. Oda ,olaylar  bu kadar büyümeden bitirecek gücü olanlar,neden olaylar çığırından çıkana kadar beklediler.İşte, asıl mesele bu.”Bizim oğlanlar idareye  el koymuş” diyen, A.B .D  Başkanının  sözü , ihtilalden daha acı geliyor.

İlahlar  kurban  istedi diye binlerce masum insanın canından olduğu, geride kalan on binlerce  kişinin mağdur olduğu  12-Eylül’den önce , ihtilalin  bir  umut ışığı olduğunu umanlar, devrin yeni efendilerinin de gazabına  uğrayacağını düşünememişlerdi.  İstiklal Marşı için hayatını  göz kırpmadan veren gençler, işkenceler  altında  İstiklal Marşı okumama durumuna  geldiler.Dökülen  binlerce  gencin  kanı  yetmemiş  gibi, bir sağdan- bir soldan  diyerek  onlarca genci dar ağaçlarına astılar. Suçlu-suçsuz  binlerce insanı  cezaevlerine   göndererek, yıllarca süren  maddi- manevi  işkencelere maruz bıraktılar.Sistem  kana ve cana  bir türlü doymuyordu.

İşte  bu gün , ihtilali yapanların, yargılanıp hüküm giydikleri  12-Eylülün  dramatik sonucu, İşin garip tarafı, ihtilalin eseri olan bugünkü iktidar, miadı dolan o günkü efendilerini yargılatıp, demokrasi  kahramanı oldular. 12- EYLÜL-1980 için  şimdilik yazacaklarım bu  kadar  Çünkü, ülkemizin karşısında şimdi daha çetin problemler  var.

105 günlük esaret hayatı biten Musul Başkonsolosumuz mensupları  ve aileleri , bizzat  Başbakan Davutoğlu  tarafından  karşılanarak,Ankara’ya getirildi.MİT ‘ in çok başarılı bir operasyon yaparak, kurtardığını  söyleyen  Cumhurbaşkanı Erdoğan, daha sonra söylediğine pişman olarak, beyanlarını düzeltmeye çalıştı ise de, bir devlet  adamına yakışmayacak tavırlarına devam  ederek, olaya çok temkinli  yaklaşan Başbakan Davutoğlu’nun  da zor durumda kalmasına sebep oldu.

Asıl  önemli  konu ise.bu güne kadar İŞİD’e  terör örgütü diyemeyen  iktidarın  ve Erdoğan’ın ,dün B.M. toplantısı için gitmiş olduğu Newyork’ta  basına vermiş olduğu demeçte: “IŞID’e  karşı koalisyon gücüne lojistik ve askeri destek verebileceğimizi” söyleyerek, aylardır süren politikalardan vazgeçmiş oldu.

Bir diğer önemli konu, sayıları milyonları aşan Suriyeli ve Iraklı  göçmenlerin  durumu  ne olacak? Ülkemiz  insanlarınca önceleri  mazlum olarak nitelendirilen sığınmacıların, misafirlikleri uzadıkça adli olay sayısındaki artışlar göze batmaya başladı. Özellikle ekonomik sıkıntı  içinde olan bölgelerimizde , göçmenlere karşı  olumsuz  ve  ölümlerle sonuçlanan  olaylar artarak devam  ediyor.Birde sınırların açılmasıyla sayıları yüz binleri  bulacak olan yeni göç dalgası ile , hazırlıksız yakalanan iktidar ne yapacağını bilemeden , rüzgarın önünde savrulan bir kuru yaprak gibi dış ve iç politikada savrulup, gidiyor. Allah, bu basiretsiz yönetimler yüzünden  bu aziz millete zeval vermesin.

Bir diğer önemli  mesele, demokratik açılım adı altında her türlü hukuk  dışı  eylemi  meşrulaştırma  gayreti  içine giren  Kürt politikacıları ve  memleketi  savaş alanına  çeviren  PKK  militan ve sempatizanları ipin ucunu iyice  kaçırarak,  Kürtçe okullar açılmasını bahane  ederek, güney doğu ve  doğu Anadolu’da ki  ilk  okulları  yakıp, yıkmaya  devam ederken, hükümet yetkilileri  demeç vermeden  başka bir şey  yapmayarak,adeta eylemlerin devam etmesi için göz yummaktalar.Halen  Türkiye  Büyük Millet Meclisinde  bir millet vekili olarak  görev yapan Aysel Tuğluk, TÜRK Polisine  taş atma cüretini  gösterdiği halde, cılız beyanlardan başka  onun  hakkında  hiçbir işlem  yapılmamıştır.Türkiye  adeta Öcalan’nın  emir ve talimatları ile idare edilir bir hale  getirilmiştir. Kandil ve  İmralı  arasında çizilen  planlarla,aziz vatanımızın  bir bölgesi  göz göre göre elimizden  çıkartılmaya çalışılmaktadır. Mevcut  iktidar, ateşle  oynamakta  olup, şimdiye kadar  sabrederek bekleyen  sessiz çoğunluğun  sabrını taşırdığının  artık farkına varmalıdır.

Sandık  demokrasisi  gittikçe toplum nezdinde güvenini  kaybetmeye başladı. Son yapılan  cumhur başkanlığı  seçimlerinde olduğu gibi , sandığa gitmeme  oldukça artmaya başladı. Siyasetin yapısı böyle devam ederse, toplum mevcut siyasi  partilerden ve liderlerden umudunu  keserse, bu durum  sonu ne olur diye merak ediyorum.

Poliste, yargıda  paralel yapı var diye, cadı  avına  çıkan bir cumhur başkanı ve onun  her  talimatına harfiyen uyan bir iktidar , toplumun düzenini sarsmakta, kendisiyle aynı düşüncede olmayan her sosyal  kesimle savaş haline girmekten  çekinmeyerek, ülkeyi  bir kaos ortamına sürüklemektedir.Şimdi sıra Milli Eğitime gelmiş olup, bir gecede binlerce okul müdürü, eğitim yılı başlamasına rağmen, değiştirilerek, hem okullar, hem de öğretmenler  mağdur edilmiştir. Sürekli Milli Eğitim Bakanları değişikliğine gidilmiş,değişen eğitim programlarıyla, Milli Eğitimden  adeta MİLLİ ismi çıkartılmıştır.Paralel  yapının okullarına, dershanelerine ve yurtlarına giden öğrencileri  oradan ayrılmaları için devletin  okul ve yurtlarını teşvik eden hükümet ve Erdoğan,  bir yandan da o okullar dışındaki  özel okullara gidecek olan öğrencilere yardımcı olacaklarını ve  okul ücretlerinin bir bölümünü  devletin ödeyeceğini beyan ederek, nasıl bir yönetim kargaşası yarattıklarının farkındalarmı?

İşte böyle bir ortamda hazan mevsimine doğru  yol alıyoruz.Bu yolun sonu inşallah daha aydınlık olur , diye düşünürken, okuyucunun yüzündeki hafifçe bir gülümsemeyi de  şimdiden  görüyorum.  Değişen yeni dünya düzenine bir türlü ayak uyduramayan bir ülke yönetiminden ne bekleyebiliriz.Kendi içinde bile istikrarı yakalayamayan bir yönetimden, ne derece umutlu olabiliriz. Milli Mücadele sonucu geleceğe emin adımla yürüyen Türkiye Cumhurriyetinin, onca yıllardan sonra   yeniden karanlıklara yönelmesine nasıl engel olabiliriz?.

Hazan  yeni umutlardan daha çok, beni karamsar tablolara götürüyor.Ülkem için çok endişeliyim.Hak etmediğimiz bir yönetim anlayışına bizi mahkum eden, mevcut  siyasi parti yönetimlerine öfkem daha da artıyor.Bu ruh hali içinde ansızın, ilahi bir ses beni kendime  getiriyor:

“Üzülmeyiniz, gevşemeyiniz. İnanıyorsanız  üstünsünüz.”      

24- 9-2014 Mersin

                   

 

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile

Köşe Yazarları


ATİLLA İLHAN
Salı, 31 Mayıs 2022
...
TÜRK BAYRAMI: NEVRUZ
Salı, 29 Mart 2022
...

An itibariyle ziyaretci sayısı:

264 ziyaretçi ve 0 üye çevrimiçi