Necati Özkaya
- Yayınlanma: Çarşamba, 24 Eylül 2014 16:39
- Kategori: Necati Özkaya
- Gösterim: 3748

Sıcak yaz bir çok olayları arkasında bırakarak, yavaş yavaş hazan mevsimine doğru yol alıyor. Dökülen hazan yaprakları kaybolan ümitlere karışıyor.Halk oylarıyla seçilen ilk Cumhurbaşkanı, Erdoğan’ın iradesiyle atanan AKP Genel başkanı ve başbakan Ahmet DAVUTOĞLU ve kurulan yeni bir hükümet ile ülkemiz ve biz yeni ufuklara doğru yol almaya başladık.
Bu kısa zamanda, CHP kurultaya gidip, K.Kılıçdaroğlu’nu yeniden genel başkan seçerek , seçim yenilgisinin üzerini şimdilik örttü.Her zaman olduğu gibi temel sorunlar ortada kaldı. Bir başka baharda çözülür herhalde.
MHP, seçimde ki , başarısızlığa sandığa gitmeyenleri neden göstererek, önümüzdeki Kasım ve Aralık ayında il ve ilçe kongrelerinin yapılmasını kararlaştırdı.Partinin içinde tam bir mutabakat varsa da, dışarıda ciddi bir muhalefet olduğu da aşikar.Bakalım ne olacak? Çünkü, MHP bizim için çok önemlidir.Orada binlerce şehidin ,gazinin kanı, yüz binlerin gözyaşı, alın teri vardır. MHP, yalnız bizler için değil, Türk Dünyası için de çok önemli bir kurumdur. Hatta Türk Dünyasının “KABE”sidir. 1980 yılı öncesi milyonlarca esir “TÜRK” ün tek umudu MHP ve ÜLKÜCÜLER olduğu gibi, halada o umut kurtuluşu gününü bekleyen soydaşlarımız için MHP. ‘sidir. Eğer, o umudu kaybedersek, küçük koltuk sevdaları yüzünden bitirirsek, binlerce şehidimizin kanı , milyonlarca vatan sevdalılarının ahı altında boğuluruz.Bunun için, gerek şimdi koltuklarda oturanlar, gerekse muhalif olanların bu hareketin önünde engel olmamaları gerekir. Çünkü, insanlar fani, davamız bakidir.
Hazan mevsimi derken, 12-Eylül-1980 İhtilalini unutmak mümkün mü? 34 yıl öncenin Türkiye’sini hatırlarsak, o gün ki şartlarda bir an önce ordunun duruma müdahale etmesini isteyen milyonların sesi uğulduyor beynimde. Vatanımızın her köşesinde , onlarca insanımızın yok edildiği günler geliyor gözlerimin önüne. Genç -yaşlı, öğretmen- öğrenci, memur,işçi, esnaf, köylü,kadın –erkek demeden toprağa düşen canlar geliyor aklıma.Her mahallenin ,her sokağın bölündüğü, kurtarılmış bölge ilan edildiği günler geliyor.Boykotlarla kapanan okullar, grevlerle milyarlarca lira kaybedilen işgal edilmiş fabrikalar geliyor aklıma.Hele , o yıllarda sıkıyönetim de görev yapan bir asteğmen iseniz nasıl olaylarla karşı karşıya geldiğiniz anlar geliyor aklıma. Şimdi 34 yıl önceyi eleştirmek çok kolay.Ancak o şartları yaşayan ve ateşi eliyle tutanlar bilir o günleri. Yalnız bir noktada onlarla aynı düşüncedeyim. Oda ,olaylar bu kadar büyümeden bitirecek gücü olanlar,neden olaylar çığırından çıkana kadar beklediler.İşte, asıl mesele bu.”Bizim oğlanlar idareye el koymuş” diyen, A.B .D Başkanının sözü , ihtilalden daha acı geliyor.
İlahlar kurban istedi diye binlerce masum insanın canından olduğu, geride kalan on binlerce kişinin mağdur olduğu 12-Eylül’den önce , ihtilalin bir umut ışığı olduğunu umanlar, devrin yeni efendilerinin de gazabına uğrayacağını düşünememişlerdi. İstiklal Marşı için hayatını göz kırpmadan veren gençler, işkenceler altında İstiklal Marşı okumama durumuna geldiler.Dökülen binlerce gencin kanı yetmemiş gibi, bir sağdan- bir soldan diyerek onlarca genci dar ağaçlarına astılar. Suçlu-suçsuz binlerce insanı cezaevlerine göndererek, yıllarca süren maddi- manevi işkencelere maruz bıraktılar.Sistem kana ve cana bir türlü doymuyordu.
İşte bu gün , ihtilali yapanların, yargılanıp hüküm giydikleri 12-Eylülün dramatik sonucu, İşin garip tarafı, ihtilalin eseri olan bugünkü iktidar, miadı dolan o günkü efendilerini yargılatıp, demokrasi kahramanı oldular. 12- EYLÜL-1980 için şimdilik yazacaklarım bu kadar Çünkü, ülkemizin karşısında şimdi daha çetin problemler var.
105 günlük esaret hayatı biten Musul Başkonsolosumuz mensupları ve aileleri , bizzat Başbakan Davutoğlu tarafından karşılanarak,Ankara’ya getirildi.MİT ‘ in çok başarılı bir operasyon yaparak, kurtardığını söyleyen Cumhurbaşkanı Erdoğan, daha sonra söylediğine pişman olarak, beyanlarını düzeltmeye çalıştı ise de, bir devlet adamına yakışmayacak tavırlarına devam ederek, olaya çok temkinli yaklaşan Başbakan Davutoğlu’nun da zor durumda kalmasına sebep oldu.
Asıl önemli konu ise.bu güne kadar İŞİD’e terör örgütü diyemeyen iktidarın ve Erdoğan’ın ,dün B.M. toplantısı için gitmiş olduğu Newyork’ta basına vermiş olduğu demeçte: “IŞID’e karşı koalisyon gücüne lojistik ve askeri destek verebileceğimizi” söyleyerek, aylardır süren politikalardan vazgeçmiş oldu.
Bir diğer önemli konu, sayıları milyonları aşan Suriyeli ve Iraklı göçmenlerin durumu ne olacak? Ülkemiz insanlarınca önceleri mazlum olarak nitelendirilen sığınmacıların, misafirlikleri uzadıkça adli olay sayısındaki artışlar göze batmaya başladı. Özellikle ekonomik sıkıntı içinde olan bölgelerimizde , göçmenlere karşı olumsuz ve ölümlerle sonuçlanan olaylar artarak devam ediyor.Birde sınırların açılmasıyla sayıları yüz binleri bulacak olan yeni göç dalgası ile , hazırlıksız yakalanan iktidar ne yapacağını bilemeden , rüzgarın önünde savrulan bir kuru yaprak gibi dış ve iç politikada savrulup, gidiyor. Allah, bu basiretsiz yönetimler yüzünden bu aziz millete zeval vermesin.
Bir diğer önemli mesele, demokratik açılım adı altında her türlü hukuk dışı eylemi meşrulaştırma gayreti içine giren Kürt politikacıları ve memleketi savaş alanına çeviren PKK militan ve sempatizanları ipin ucunu iyice kaçırarak, Kürtçe okullar açılmasını bahane ederek, güney doğu ve doğu Anadolu’da ki ilk okulları yakıp, yıkmaya devam ederken, hükümet yetkilileri demeç vermeden başka bir şey yapmayarak,adeta eylemlerin devam etmesi için göz yummaktalar.Halen Türkiye Büyük Millet Meclisinde bir millet vekili olarak görev yapan Aysel Tuğluk, TÜRK Polisine taş atma cüretini gösterdiği halde, cılız beyanlardan başka onun hakkında hiçbir işlem yapılmamıştır.Türkiye adeta Öcalan’nın emir ve talimatları ile idare edilir bir hale getirilmiştir. Kandil ve İmralı arasında çizilen planlarla,aziz vatanımızın bir bölgesi göz göre göre elimizden çıkartılmaya çalışılmaktadır. Mevcut iktidar, ateşle oynamakta olup, şimdiye kadar sabrederek bekleyen sessiz çoğunluğun sabrını taşırdığının artık farkına varmalıdır.
Sandık demokrasisi gittikçe toplum nezdinde güvenini kaybetmeye başladı. Son yapılan cumhur başkanlığı seçimlerinde olduğu gibi , sandığa gitmeme oldukça artmaya başladı. Siyasetin yapısı böyle devam ederse, toplum mevcut siyasi partilerden ve liderlerden umudunu keserse, bu durum sonu ne olur diye merak ediyorum.
Poliste, yargıda paralel yapı var diye, cadı avına çıkan bir cumhur başkanı ve onun her talimatına harfiyen uyan bir iktidar , toplumun düzenini sarsmakta, kendisiyle aynı düşüncede olmayan her sosyal kesimle savaş haline girmekten çekinmeyerek, ülkeyi bir kaos ortamına sürüklemektedir.Şimdi sıra Milli Eğitime gelmiş olup, bir gecede binlerce okul müdürü, eğitim yılı başlamasına rağmen, değiştirilerek, hem okullar, hem de öğretmenler mağdur edilmiştir. Sürekli Milli Eğitim Bakanları değişikliğine gidilmiş,değişen eğitim programlarıyla, Milli Eğitimden adeta MİLLİ ismi çıkartılmıştır.Paralel yapının okullarına, dershanelerine ve yurtlarına giden öğrencileri oradan ayrılmaları için devletin okul ve yurtlarını teşvik eden hükümet ve Erdoğan, bir yandan da o okullar dışındaki özel okullara gidecek olan öğrencilere yardımcı olacaklarını ve okul ücretlerinin bir bölümünü devletin ödeyeceğini beyan ederek, nasıl bir yönetim kargaşası yarattıklarının farkındalarmı?
İşte böyle bir ortamda hazan mevsimine doğru yol alıyoruz.Bu yolun sonu inşallah daha aydınlık olur , diye düşünürken, okuyucunun yüzündeki hafifçe bir gülümsemeyi de şimdiden görüyorum. Değişen yeni dünya düzenine bir türlü ayak uyduramayan bir ülke yönetiminden ne bekleyebiliriz.Kendi içinde bile istikrarı yakalayamayan bir yönetimden, ne derece umutlu olabiliriz. Milli Mücadele sonucu geleceğe emin adımla yürüyen Türkiye Cumhurriyetinin, onca yıllardan sonra yeniden karanlıklara yönelmesine nasıl engel olabiliriz?.
Hazan yeni umutlardan daha çok, beni karamsar tablolara götürüyor.Ülkem için çok endişeliyim.Hak etmediğimiz bir yönetim anlayışına bizi mahkum eden, mevcut siyasi parti yönetimlerine öfkem daha da artıyor.Bu ruh hali içinde ansızın, ilahi bir ses beni kendime getiriyor:
“Üzülmeyiniz, gevşemeyiniz. İnanıyorsanız üstünsünüz.”
24- 9-2014 Mersin







