Dr.Mahmut Rişvanoğlu

      Kontroldan çıkma eğilimine girmiş veya getirilmiş olan “etnisite ve kimlik” tartışmaları Türkiye’yi, Mülk’ün (Vatan topraklarının) mâliklerinin-sahiplaerinin- direnme hakkı ve görevi doğduğu, aksi halde hem haklarını kaybedecekleri ve hem de suçlu duruma düşecekleri bir bıçak sırtına doğru sürüklenmektedir. Bunun en büyük sebebi de sığ ve sıra-altı siyasettir hâl’i hazır durum itibariyle.

       Şimdi bu öncelikli bir hak ve fakat daha da fazlası olarak bir görev olmaktadır. Hak’tır: Mülk’ün tapusunun hakkı! Çünkü, Mülk’ün –vatanın- kurucusu ve bütün tarih boyunca omuzlayıcısı, taşıyıcısı onlardır. Öyleyse hak da onlara aittir. Ve bu noktada hak-bir kere daha ve vurgu ile: Mülk’ün tapusunun hakkı-diğer mülki nisap sahiplerinin ki ile “eşit” değil, eşitler içinde birincidir. Şundan ki, Millet sadece, burada yaşayandan müteşekkil halk’tan farklı olarak, geçmişi ve tarihi ile  sürekli bir olgudur; Yaşayanların,ölülerin ve Vatan uğruna şehit olanların bir bütün oldukları bir süreklilik ve bu süreklilik ve bir bütünlük, ecdadı ile ahfâdı aynileştirir ki bu suretle, nasıl ki Mülk’ün ilk kurucuları onun asli  sahipleri iseler, onların, Mülk’ü sürdüren ahfadı da aynı hakka sahip, yani asli sahiplik hüviyetine haiz olurlar.

      Bu ise emperyalistlere ve onların içimizdeki işbirlikçilerine devredilemez bir hak olduğu gibi, bu hakkın muhafaza ve savunması da vazgeçilmez bir asli görevdir. Çünkü, yaşayanların ve ölülerin bir ve bütün olması, aynı zamanda ve ancak, ölülerin yaşayanlar üzerinde devredilemez haklarının, yaşayanların ise ölülerine karşı vazgeçilmez ve redd-i miras edilemez vazifelerinin mevcudiyeti ile mümkündür; aksi halde, toprağın fiziki bir veri olmaktan çıkarılıp içine ruh giydirilmiş kutlu varlık alanına dönüştürülmesi ile vücut bulan “vatan” teşekkül edemeyeceği gibi, “bikaç dolara alınıp satılan bir arsa” gibi algılanır; Devletin sürekliliği de mümkün ve meşru olamazdı.

      Beri yandan, Millet’in tarihi ve sürekli bir olgu olması, O’nun aynı zamanda evrilmesi demektir de ve bu evrimle sürecinde, Kök Neseb (soy) , diğer neseplerin tamamını veya bir kısmını kültür potasında eriterek dönüştürmek suretiyle onları aynı millet’in kültürün mensubiyeti haline getirilmesiyle, sosyolojik olarak, aynı milletten olma duygusuna sahip olarak toplumların genişlemesi ile, asli neseplere katılanlarda ayniyle ilk kurucuların ahfadı haline gelerek, aynı hakları ve vazifeleri yüklemiş olurlar. Bu suretle teşekkül eden Millet, asli kurucu unsurdan, yani asil ile kaynaşmamış ve dönüştürül(e)memiş, diğer nesepleri şayet başka tür bir dayanışma bağı ile sağlıklı bir şekilde bağlayamayacak olursa, Mülk sürekli tehdit altında kalır ki bu da “İbn-i Haldun’un deyimiyle” “sebeb asabiyesi” dediği bağ olup günümüz modern Devletinde almış olduğu şekil Vatandaşlık’tır.

     Vatandaşlık, Sayın Başbakan Erdoğan’ın sandığının aksine  bir “kimlik” değil, bir “statü”dür. Fakat modern devlet üzerinden, bütün vatandaşların “kimlik”  tanımının yapıldığı bir statüdür; ancak yine modern devlette, işbu yol ile tanımlanan kimlik, kurucu milletin kimliğidir. Yani, açık bir ifade ile, bir ulus-devletin bütün vatandaşları hangi nesebe ait olursa olsunlar, sırf ve yalnız “vatandaş” statülerinden dolayı sahip oldukları kimlik, “asli unsuru oluşturan milletin kimliğidir. Mesela Fransa devletinin bütün vatandaşlarının, Fransalı değil “ Fransız” olarak kabul edildiği gibi. Ve hatta, dahası, “vatandaş” tanımı da yine kurucu nesebin ismi üzerinden yapılır, yine mesela aynı Fransa devletinin bütün vatandaşlarının, “Fransız” vatandaşı kabul edildiği gibi. Şu halde Türkiye devletinin vatandaşları da, “Türkiye vatandaşı” değil, “Türk Vatandaşı” ve “Türkiyeli” değil “Türk” olmak iktiza eder.

      Sultan Alpaslan, Malazgirt zaferinden sonra bazı çevrelere bir mesaj vermek için şunu söyler. “Biz bu toprakları evvel Allah, bileğimizin gücüyle aldık. Biz sade Müslümanlarız, bizde bidat aramayın. Onun için Allah Türk Milletini aziz kılmıştır.”

       Sultan Alpaslan’ın da belirttiği gibi, bu toprakları vatan yapan ve asırlarca haçlı barbarlarına karşı göğsünü siper edip şehitler vererek bu toprakları vatanlaştıran Müslüman Türk Milleti “omurga” olarak ve kurucu millet olarak, bu suretle, bütün vatandaşlarıyla vatandaşlık statüsü üzerinden bütün hakları eşit seviyede paylaşır. Ama tekelinde tuttuğu vatan tapusu hariç, Vatan’ın tapusu ortak kabul etmez; çünkü o sadece, başlangıçtan beri can verdiği bu asli unsur olarak Müslüman Türk Milleti’nin iradesi altındadır. İki iradeye değil. Esasen, Mülk’ün tapusu üzerinde, kurucu olmayanların hakkı yoktur. Yardım ve/veya katkı hakkı doğurmaz, onlara ancak, eşit vatandaşlık statüsü verir; aksi takdirde, ya mülk, bir daha geri dönmemek üzere elinden uçar, gider, ya da yine Abn-i Haldun’un, Zilzal suresi’nin “ Arz zelzele ile sarsıldığı zaman” mealindeki /izâ zülziletü’l-arz../  birinci ayetin işaret ettiği ifadesiyle, onunla birlikte veya onsuz devlete hakim olmaya kastetseler, yeryerinden oynar.(İbn-i Haldun,mukaddime.,III.II).

      Arz sarsılır, sarsılmalıdır da, çünkü Vatan’ın Tapusu, Omurga’nın devredilemez, vazgeçilemez, paylaşılamaz hakkı olduğu gibi, muhafaza ve savunması da gayri kabildir.

     Vatan toprakları 20-30 etnik hisseli ihtilaflı mülk haline getirilirse vay haline!

     Sosyal tarihin babası, tarihi ders almamız için bir “sosyal laboratuar” haline getirmiş olsa dahi İbn-i Haldun, Mülk tabirini, hem iktidar ve hemde devlet manasında kullandığı gibi, devletin de hem kendisini ve hem de o devlet üzerindeki sahipliği ifade etmektedir. (Mukaddime, I.III. Geniş hanedanlıklar,Mülk, Hilafet..)

      Şimdi, Mülk, devletin hem kendisini ve hemde o devlet üzerindeki sahipliği ifade ettiğine binaen, Mülk’ün elden çıkması, Devlet’in elden çıkması demektir ve buna göre de mesele, Liberalizm’deki darlığın ötesinde çok şumullü bir manâ ve ehemmiyet kazanarak şu noktaya gelir; Devlet’in elden çıkmasına razı olunabilir mi?; velev ki elden çıkmış bir devlette şahsi mülklerimiz, yani “mal-mülk” korunsa bile?

     Bu noktada, şahsi mülkiyetin “mal-mülk’ün ehemmiyeti ikinci sıradan gelir. Devlet’in ve Vatanın varlığı  ehemmiyetler hiyerarşisinin üzerine çıktığı bir gerçektir. Kozmopolitan çevrelerce; “mevzubahis paraysa gerisi teferruattır” temel felsefelerine sahip olanların devlet ve vatan değerlerini anlaması mümkün değildir.

     Devlet ve Devlet üzerindeki sahiplik, niçin bu derece önemli olabilir?

     Burası, bu yazının sınırlarını aşmaktadır. Ancak, önce saf felsefi olarak şunu söylemekle yetineceğim; Devlet, cemiyet hayatının ve “dil, din, kültür ve medeniyet” gibi bütün “insanlık başarıları” nın temel  şartıdır.

     Vatanımıza yani Devletimize sahip olmak, ikinci olarak, yine birincisiyle bağlantılı olmak üzere, bütün milli hayatımızın muhafazası ve ilerleme ve gelişmesi için şart olduğu gibi, tarihimize ve bize hür  ve müstakil/bağımsız bir devlet ve vatan emanet eden ecdadımıza, atalarımıza olduğu kadar, geleceğimize, kendilerine hür ve bağımsız bir devlet ve vatan teslim etmekle mükellef/sorumlu ve mecbur olduğumuz çocuklarımıza, ve torunlarımıza karşı sadakat ve namus borcumuz olduğu için tartışılması bile caiz olmaz ve uğruna her türlü  fedakarlığın yapılması önce insani ve sonra da milli ve dini bir vazife olacak kadar birinci derecede ehemmiyet taşımaktadır.

      Tabiatıyla, mülk bu kadar büyük ehemmiyetli olduğu için, Mülk’ün sahiplerinin, O’nu ellerinden kim almaya kastetmiş veya edecek olursa olsun, mülklerine sahip çıkmak hususunda direnmeleri, başkaldırmaları, hem devredilemez hakları olmaktadır ve hem de kaçınılmaz vazifeleridir.

      Türkiye Cumhuriyeti Devlet’i, O’na vatandaşlık yoluyla bağlı olan herkesindir ve bu bakımdan her vatandaş eşittir ve fakat O’nun tapusunun mülkiyeti tarihi bir hak olarak Müslüman Türk’ lere aittir. Ancak şimdi  Türk’ler, bu “Mülk” üzerinde git-gide, sadece isim sahibi olmanın ötesinde bir haklarının kalamayacağı, tapularını devredecekleri bir süreci yaşamaktadırlar ve tabiatıyla ve bittabi, isim haklarının da ellerinden alınacağı nihai safhayı yaşamak ve tarihin ve istikbalin lanetine muhatap olmak istemiyorlarsa, direnmek haklarını kullanmak ve vazifelerini hakkıyla ifa etmek mecburiyetindeler.

Vatan denilen Türkiye süzme kekik balıdır.
Müslüman Türk ondan tadamaz
Devşirme -dönmelerin malıdır
Bahtiyarlık kapısı Türk Milletine kapalıdır.
 
Vicdanları susturdunuz
İmanları uyuttunuz
Harman sonudur diye
Ne buldunuzsa yuttunuz
 
Vatan için dökülen bütün mihnetler sizin
Bütün zahmetler bizim
Akla hayale sığmayan ulu hikmetler sizin
Bütün kabahatler bizim bütün nimetler sizin
 
Vicdanları susturdunuz
İmanları uyuttunuz
Harman sonudur diye
Ne buldunuzsa yuttunuz

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile

Köşe Yazarları


ATİLLA İLHAN
Salı, 31 Mayıs 2022
...
TÜRK BAYRAMI: NEVRUZ
Salı, 29 Mart 2022
...

An itibariyle ziyaretci sayısı:

58 ziyaretçi ve 0 üye çevrimiçi