Dr.Mahmut Rişvanoğlu
- Yayınlanma: Pazar, 15 Mart 2015 10:38
- Kategori: Dr.Mahmut Rişvanoğlu
- Gösterim: 4604
BÜYÜK KRİZLER – BÜYÜK DEVRİMLERE GEBEDİR?
Dr. Mahmut RİŞVANOĞLU
“Ben ezelden beri hür yaşadım hür yaşarım,
Hangi çılgın bana zincir vuracakmış şaşarım”
diyen Türk milleti’ne ne oldu?
Yoksa Türkler millet olduğunu düşünmekle bugüne kadar hata mı yaptık?
Türkler’in “millet” olduğunu düşünmekle bugüne kadar hata yapmadık; ama bir yerde çok ciddi bir hata yaptığımız ve yapmakta olduğumuz da su götürmez bir hakikat; öyle bir hataki, acilen bütün boyutlarıyla ve şumüli ile farkına varılarak düzeltme cihetine gidilmediği takdirde geriye dönüşü neredeyse pratikte tamir edemeyecek kadar zor, ve meselenin birinci kısmının cevabını da içeren vahim bir hata:
1. Türkler elbette “millet”tir, hem de Tarihin demir örsünde dövüle – dövüle tavlanarak teşekkül etmiş ve kemale ermiş sıra-üstü bir millet ve yine Türkler elbette “millet”tir, hemde Şair’in “Ölmez bu vatan farz-ı muhal ölse de hatta/Çekmez Kürre’nin sırtı bu tabut-u cesimi” mısraları ile tarif ettiği türden, varlığüı – hayatiyeti hiç de kolay – kolay sona erdirilmeyecek, eğer ki böyle bir hal vuku bulacak olsa dahi, Dünya’yı terketmesi Kürre’yi derinden derine sarsacak nadir bir millet; Avusturyalı tarihçi Prof. Von Hirş Hammer “tarihten Türkleri çıkarırsanız, ortada tarih diye bir şey kalmaz” nitelediği büyük bir millettir Türkler; ancak her millet gibi O’nun da mutlaka manada bir beka, yani “ebed-müddet” olma teminatı yoktur ve bu açıdan, her millet gibi onun da kaderinde “yükselişler olduğu kadar çözülüşler ve çöküşler olabileceği gibi ama bunun yanında yeni yükselişlere de dönüşebilir.
2. “Türkler elbette “millet”tir, millet olduğunu çoğu kereler geçtiği ‘ateşten çemberlerle’ isabet edebilmiş bir millet; ancak, nasıl ki bozuk bir saat ile çalışan bir saat arasında fizik kanunlarına, hastalıklı bir organizma ile sağlıklı bir organizma arasında biyoloji kanunlarına riayet etmek konusunda hiçbir fark yok ise; aynı şekilde, her millet gibi O’nun için de yükselişlerin olduğu kadar çözülüş ve çöküşlerin de tarih ve sosyoloji kanunlarına bire-bir riayet etmek konusunda bir fark olmayacağını kabul etmek gerekecektir.
3. “İtalyan Ütopist “Campenalle”; “adaletin ve hür fikrin temsilcisidir” Türkler: tabiriyle Türk milleti elbette “millet”tir, yükselişleri olduğu kadar çöküşleri de cihanı velveleye veren büyük bir millet; ancak yine hemen hemen her yükselen millet için ekser halde vaki olduğu üzere, yeni bir yükseliş için iyice dibe kadar inmesi gereken bir millettir.
4. Alman tarihçisi ve metaluriji uzmanı Dr. Frick; “Tarih demirin keşfi ile başlar, demiri keşf eden de Türklerdir; tarih Türklerle başlar” dediği gibi Türkler elbette millettir; tarih içerisindeki uzun yürüyüşünde, göstermiş olduğu başarıları kadar başarısızlıklarıyla, zafer kadar mağlubiyetleriyle de olduğu nispette, bütün bu uzun hayatı boyunca, çok kalın çizgilerle değerlendirdiğimizde, hemen – hemen her çöküşün ardından, öncekilere nisbetle daha büyük bir yükselişe geçmekle ve nihayet Osmanlı’da zirveye tırmanmakla da kamil bir “millet” olduğunu bir ölçüde isbata müktedir olmuştur. Ne var ki, bütün bu yükselişlerin de, ancak her yükselen millet gibi, kendisi ile çatışan değil, O’nunla sağlam ve içten bir mukavele çerçevesinde uyuşan, O’na “hakim” değil “hadim” olan, O’nunla kenetlenen seçkin bir öncü kitle ile elde edilebildiği, bu seçkin kitleyi kaybettiği vakit ise çöküşe geçmiş bir millet.
Şu halde sözün özü şudur:
“Türkler elbette millettir”; bundan şüphe duyulamaz. Krizler ve hatta mağlubiyetler millet olmamanın değil, çoğu yerde olmanın delilidir ve dahi büyük milletlerin zaferleri ve başarıları kadar mağlubiyetleri ve krizleri de o nisbette büyük ve hatta çok büyüktür. Yani; her büyük millet gibi Türkler’inde zaman zaman çok büyük kriz anları olmuştur, bundan sonraki hayatında da olmasını beklememiz gerektiği gibi.
- Ne var ki, bu kriz esas itibariyle harici – dış unsurların da etkisiyle olmasının yanında daha çok dahilidir. Maddiyattan ziyade manevi-pisişik sebeplere dayanmaktadır.
Maddi ve fiziki bakımından hiçbir kusuru bulunmayan bir ülkeye sahip bulunan Türkler’in krizlerinin asli kaynağının karakteri daha çok manevidir; çünkü, psikolojileri tahrip olmakta, kendilerine duydukları güven sarsılmakta, kendi iradeleri ile her meselelerini halledebileceklerine, kendi iradeleriyle “iyi ve doğru” ve güzel “olan her şeyi başarabileceklerine duydukları emniyetleri ve itimac-ı nefsiyatları körelmekte, kendi dışındaki büyük güçler (Hristiyan – Siyon ittifakı güçleri) ve bilhassa AB olmadan hiçbir işin üstesinden gelemeyeceklerine dair çok tehlikeli ve çok yıkıcı bir zihni çöküş yaşamaktadırlar.
Yani, iniş ve hatta çöküşe kadar dahi götürebilecek çözülüş asıl olarak milletin ruhlarında yaşanmakta ve yaygınlaşmaktadır.
- Bu manevi krizin asıl sebebini ise, “birincisi”, kafi derecede kudretli bir milli aydınlardan mahrum olmanın hasıl ettiği acı bir sonuç olarak; kendilerine, sürekli, her fırsatta, bu vatanda, başkalarına yanmadan, kendi iradeleri ile her meselelerini halledebileceklerine ve “iyi doğru ve güzel” olan her şeyi başarabileceklerine duydukları emniyetlerini, güven duygularını yıkıcı telkinlerle tahrip eden karanlık sözde aydınlar (alafranga aydınlar) güruhu ile,
- İkincisi, onların layiki veçhiyle temsil edebilme iktidarına malik gerçek anlamda milli, liyakatlı ve ehliyetli bir siyasetin yokluğu (devşirme-dönme hakimeyeti) ile,
- Üçüncü olarak ise, dışarı da göstermiş olduğu yumuşaklığı ve mülayimliği, dış güçlere ve bölücü çoğu Ermeni asıllı Kürtlerden oluşmuş kızılfaşist PKK ve yandaşlarının karşısındaki suskunluğu, dirençsizliğini, Müslüman Türk milletinden ve gençliğinden esirgeyen, dışarıya doğru değil Müslüman Türk milletinden ve gençliğinden esirgeyen, dışarıya doğru değil Müslüman Türk milletinden ve gençliğinden esirgeyen, dışarıya doğru değil Müslüman Türk şuuruna sahip milletine karşı kabadayılık etmeyi hastalıklı bir zihniyet haline getiren, gerçek anlamda milletin emrinde değil tepesinde duran ve milletinin devleti ile arasını mütemadiyen açan sorumsuz seçkinler olmak üzere üç ana başlığa taksim edebiliriz.
Şu hale göre, asıl baş belamız olan işbu temel dahili kriz kaynaklarını kurutmadığımız takdirde, silkinip ayağa kalkıp etrafınıza bir bakında ‘neler oluyor!’ diye kendimize çeki düzen vermedikçe, bu kriz kaynakları tahribata devam edecek bizde ancak feryad ve figan etmekten öteye gitmeyiz.
Demek istediğim şu ki; Türk milleti bir “derin kriz” dali yaşamakta, git – gide – bu durum devam eder – dibe doğru inmekteyiz, burası doğru; ama ‘büyük krizler, büyük devrimlere de gebedir’. Tarih bunun örnekleriyle doludur.
Ancak bunun ilk şartı da, Müslüman Türk milletinin bu gaflet ve delaletten kurtulup kendine gelmesi, kurduğu bu devlete sahip çıkması ve kendinin yönetmesi gerektiğini anlamasıdır. Milletiyle kenetlenmiş olarak, milli aydınlarında, milli siyasetin de yöneleceği asli hedef budur.
- Gafleti bol olan milletin
Devleti de yok olur!







