17 Kasım 2026
Dr.Mahmut Rişvanoğlu
- Yayınlanma: Salı, 31 Aralık 2013 08:32
- Kategori: Dr.Mahmut Rişvanoğlu
- Gösterim: 3417
Hiç mi Bu Müslümanların Günahı Yok?
Küresel çapta her geçen gün biraz daha güçlenerek yayılıp yaygınlaşan ve hiç kimse tarafından prensip olarak itiraz görmeyen “demokrasi ve insan hakları” vb. gibi iyi,güzel ve içerik bakımından doğru kavramların ‘tozpembeliği’, dünyanın ufkunu kaplayan kapkaranlık bulutları gizleyemez hale geldi. İşte dünya kamuoyuna uzun zamandır; insanlığın ulaştığı son merhale dedikleri küreselleşmenin iki yüzü!
Bir yandan havada uçuşan yüksek insanlık idealleri, diğer yandan savaş tamtamları; her ikisi de küresel çapta yayılıyor!
Komünizmin babaları Marks ve Engels 1848 tarihinde yayınlamış oldukları ‘manifesto’ya şu cümlelerle başlamışlardır:” Avrupa’nın üzerinde bir dehşet hüküm sürüyor: Komünizm dehşeti!”
Şimdi ise, komünizmin ‘düşman kardeşi’ olan vahşi kapitalizm en sert şekilde yeni emperyalizminin saldırıları karşısındayız. Vahşi kapitalizm, bütün dünyanın ufkunu karartan, milli-üniter Devletlerin birliği ve bütünlüğünü, milletlerin milli-manevi değerlerini ve geleceklerini tehdit eden bir dehşete dönüşmüş bulunuyor; Kürre-i Arz, adı “kolonoyalizm/sömürgecilik asrı” olarak kötüye çıkan 19. ncu asra rahmet okutacak şekilde pervasız bir saldırganlığa dönüşen- Stanford Üniversitesi’nden Joseph Stiğlitz’in ifadesiyle “en azından onun kadar hilekâr”- yeni bir’ küresel ekonomik kölelik’ diyebileceğimiz yeni bir sömürgecilik sahneye çıkmıştır.
Nitekim, dünyanın şu sıralardaki genel vaziyeti, “Hitler Reich’ında revaçta olan ‘köhne dünya titriyor, yeni bir harp istiyor’” mısrâıyla ifade edilen ürpertici manzarayı hatırlatıyor; Dünya sermayesinin %80’nini eline geçirmiş dünyanın en önemli sanayi ve finans lord’larını oluşturan İsrailoğulları ve emrindeki ABD, kaba güçle her şeyi yapmakta, insanlar topluca katledilmekte, namusları talan edilmekte! Evet, doğrusu köhne dünya, Haçlı-Siyon emperyalistlerin saldırıları karşısında titriyor ve yeni bir harp istiyor; yeni bir dünya harbi! Dünyanın bu küresel hakimler tarafından paylaşımı için yeni harpler!
Saldırgan küreselleşmenin “küresel köy” kavramını “küresel yağma” şekline tercüme ve tahvil ettiği bu paylaşımın ‘öznesi belli’; ama nesnesi daha da belli:
“İslam dünyası!
Küresel emperyalistlerin İslam dünyasına bu denli yönelişlerini şu şekilde sıralayabiliriz:
-
Hırıstiyan-Siyonist Yahudiliğin İslam ile arasında bitmeyen ve kökü çok eskilere kadar inen tarihi ve an’anevi bir nevi kan davası.
-
İsrailoğulları’ nın tarihi ve dini hedefleri olan “Büyük İsrail Devleti’”nin kurulacak sahanın Müslümanların elinde olması.
-
İştah kabartan ve üstünde yaşayan sahipleri-yani Müslümanlar- tarafından kullanı(a)mayan zenginlikleri!
-
Diğer önenli olanı ; gerçek anlamda bir ‘dünya’ olmaktan çoktan çıkmış bulunan, gırtlağına kadar “gaflete dalmış”, dizlerinin üstüne çökmüş bir İslam Dünyası!
Her ne kadar genel olarak düşüncenin soğuk ortam gerektirdiği şeklinde yaygın bir kanâat hâkim olsa da, büyük krizlerin aynı zamanda büyük devrimleri doğuran ortamlar olabildiği de göz önüne alınarak, hâl-ı hazırdaki sımsıcak kriz ortamının derinlikli tefekkür için tahrik edici iyi bir fırsat olduğunu farz ederek şu ağu (zehir) gibi suali kendi kendimize sormalıyız: “Biz ne günah işledik ki Allah (c.c.) bizi bu musibet(ler) e düçar kıldı?”
Meselenin bu tarafına “Müslüman” kimliğini taşıyanlarca bugüne kadar pek temas edilmiş değil; bu gelişten gidiş hakkında çıkardığım sonuca nazaran, bundan sonra da pek temas edilebileceğine ihtimal vermiyorum; ama yine de en azından bazıları “farz-ı kifaye” faslından da olsa bu asli sorunu ele almalıdır. Almalıdır, bunma değer; zira, Müslümanların Hırıstiyan-Siyon saldırganlıkları karşısında yaptıkları, asıl olarak ya işbirliği, ya suskunluk-ki bu da bir tür işbirliğidir- ya da bütün suçu ve kabahati sadece saldırganlara yüklemek.
Veya belanın defi için bizzat emperyalistlerin insafından beklemek, yahut Allah’tan kendi sünnetini terk ederek, O’nun “siz kendinizi değiştirmediğiniz müddetçe biz sizi değiştirmeyiz (rad suresi/II) dediğini ve Nebiler Başbuğu’na dahi mukaddes davası için “cehdi” emrettiğini akledip kendisi için dersler çıkarmayarak – ne kadar layık olduğunu hiç de hesap etmediği-“yardım’ı” da aşan özel bir iltimas beklemek; bu arada Müslümanlar bütün kabâhati karşısındakilere yükleyerek kendisini sütten çıkmış ak kaşık gibi görmek ve dahi zât-ı şerefini imtihana çekmekten, kendi kendisiyle hesaplaşmaktan, “ biz nerede ne gibi hatâlar ettik” sualini kemal-i ciddiyetle sormaktan dikkatle kaçınmak veya hiç aklına bile getirmemekten ibarettir.
Rivayete göre, Hulagu han Bağdad’a girdiğinde atıyla, kılıçlarından kurtulan ahalinin sığınmış olduğu şehrin en büyük câmi’ine girerek minbere çıkmış ve orada bulunan ölüm korkusuyla tir tir titreyen Müslümanlara dönüp şöyle hitap etmiştir;
- Ey Müslümanlar! Düşünün bakalım siz ne gibi bir günah ve suç işlediniz ki Allah (c.c.) beni sizin başınıza bela etti?”
Hikmetli sözler söylemek hakimlerin ve filozofların tekelin de değil demek ki; anlayana bundan daha hikmetli kelâm kolaylıkla bulunabilir mi? Velevki şair Nedim’in “kâfir” redifli gazelinde “ yıktın Bağdad İlini viran eyledin, Hülagu Han mısın Kâfir” mısraı ile yakıp yıkmanın sembolu olarak tanımladığı Hulagu’dan sâdır olmuş olsa dahi!
Bizler nerede mi hata yaptık, veya ne gibi günah işledik? Nerede mi yapmadık ve ne günah işlemedik ki? Ağaçlar kalem, denizler mürekkep olsa bitmez işlediğimiz hatalar, suçlar günahlarımız. Ancak en baştaki şu ki; bizler ki, Bir kavmin aklı elinden giderse her şeyinin de gideceğini herkesten daha iyi bilmek mevkiinde olduğumuz halde İslâm topraklarından “akılı” kovduk! Gerisi kendiliğinden geldi: Hikmeti, bilimi ve aklı terkedenlere, “mutlak hakim” olan Yerin göğün yaradanı’nın rahmet nazarıyla bakmayacağı cemiyetlere ve ülkelere neler olacaksa bize de onlar oldu.
Aklı sürgüne gönderdiğimiz için; ilimden uzaklaşıp, ilmi zihniyeki kaybedip, Nasrani ve Yahudi hurafelerin için de yüzdüğümüz için; dünya’yı yani içinde ‘etli-kanlı’ bedenimizle yaşadığımız şu fiziki varlık alemini aşağıladık, Allah’ın(c.c.) kendi varlığına ve birliğine delil, şahid ve alem olarak sunmak suretiyle takdis ettiği bu dünyayı reddettik, O’nun da kendisine sırtını dönenlere misli ile mukabelede bulunacağını düşünmeden sırtımızı döndük.
Batı karanlık ortaçağlar’dan çıkarken biz karanlık ortaçağlara girdik. Binâenaleyh şimdi mâruz bulunduğumuz kötü muamele bir müstehak oluşturur; aklın, felsefenin ve ilmin kovulduğu, dünya ilimlerini;” onlar sadece alet ilmidir” gibi alaycı bir şekilde aşağı seviyeye indirgenerek, ancak ihtiyaç nisbetinde kendisine müracaat edildiği, bu ilimlerle uğraşanlara asla “âlim sıfatının dahi reva görülmediği, geometrinin bir kâfir ilmidir şeklinde inanıldığı böyle bir toplumun medeniyeti olabilir mi idi?
Hungintong “medeniyetler çatışması”ndan söz ediyor; ama hâlâ fark edemediğimiz hakikat şu ki, bu çatışma çoktan oldu ve bitti; onlar kazandı, Biz kaybettik. Aksini iddia edenlere sorarım, El’an cari olan bir “İslam medeniyeti’nden söz edebilirmiyiz?
Bence hayır!
Şimdilik biz bu çatışmayı kaybettik; gerçi bizim hâlâ çok güçlü bir potansiyel medeniyetimiz var, ama sadece ‘potansiyel’ , yani bilkuvve; ama “aktüel”, yani bilfiil değil; bizim ancak kültürümüzden söz edilebilir; hâlâ çok güçlü, hâlâ o potansiyel medeniyeti aktüel hâle çevirecek kadar güçlü; ama hepsi bu kadar!
Evet şimdilik bu çatışmayı biz kaybettik ama Batı kazandı. Bu tarihte hiçbir medeniyet tarafından kazanılmamış bir zaferdi; öyle de olmalıydı, çünkü Sünnetullah öyle gerektirmekteydi ve yine çünkü Batı, bir dünya kurmuştu; kökenlerinde olsa dahi ruhunda ve inşâsında bizim katkımız olmayan bir dünya.
Bu dünyayı sonradan gûya keşfeden İslam-Doğu’nun en fazla yaptığı ise zihniyetinde bir devrim gerçekleştirmeden, “Avrupalı ne yaparsa iyi yapar, kusursuz bir modeldir, aynısını alırsak bizde medeni oluruz” gibi akıl dışı bir taklitçilikten öteye gidemedik. Alafranga entelektüellerin “maymun kültürü” zihniyetiyle, batıdan her şeyi ‘aşırma’ ve satın almak ve tüketmekten ibaret olmuştur; hem de kaba ve görgüsüz bir şekilde!
Petrol zengini İslam ülkelerinin ellerine geçen sayılmayacak kadar bol “US Dolar” dan bugüne kadar ne hasıl oldu; Bilim ve ekonomik marklar mı ürettiler? Hiçbir şey, yel üfürdü, sel götürdü! Bol bol oteller yapıyorlar.
Ya biz Müslüman Türk’ler? İki asırdır batılılaşma uğruna feda etmediğimiz hiçbir şey kalmadı da , elimize gerçek anlamda ne geçti? Her adımda, milli,dini bütünlüğümüzden kayba uğradık, ekonomik olarak yine işgal altına girdik; Devletin muhasebe defterleri küresel sermaye lordlarının kontrolu altına girdi.
Her adımda biraz daha küçüldük; ama bir türlü ders çıkarmadık!
Şimdi, İslam dünyasının üzerine gelen Hırıstiyan-Siyon güçleri, güçlü ve de zalim; Bütün İslam dünyası-en başta Türkiye olmak üzere- bu güçlerin siyasi, ekonomik ve kültürel haçlı seferleriyle parça parça edilmeğe çalışılmakta ve de bu gittikçe gerçekleşmeye başlamıştır; peki ey Müslümanlar siz ne yapıyorsunuz? Şii Müslüman Sunni Müslümanın camisine bomba atıyor, ‘allah’ü Ekber!” diyor; suni Müslüman Şii Müslümanların camisine bomba atıyor o da “Allah’ü Ekber” diyor! Müslümanlar, kâfirlere galiba yardım olsun diye birbirlerini öldürüp duruyorlar.
Ey İslam dünyası! İyice etrafına bak, bak neler oluyor ve anla! Yeni Hulagu’lar İslam ülkelerinin kapılarında; artık bundan da ders çıkarmazsan, sen zulmü hak etmişsindir.
Hz. Şuayp (a.s.) Peygambere Cebrail (a.s.) haber getirir ki, “ Allah senin kavminden yüzbin kişiyi helak edecek. Bunların 40 bin kadarı kâfir ve zalimlerden 60 bin kadarı da iyilerden olacaktır” dedi.
Şuayp Peygamber dedi ki: “Kırk bin kişi zalim ve kâfir olanları anladım da bu 60 bin kişi iyi olanlar niye helak edilecek bunu anlamadım” der. Allah’da derki, o 60 bin iyi olan zümre, kâfirlerle, zalim ve küfür ehliyle mücadele etmek yerine onlarla uzlaşıp, kötülük işlemlerine mani olmadılar” der.
Ey Yüce Tanrım!
Ne zamana kadar Müslümanlara
Kınayarak bakacaksın!
Ne zamane dek Muhammed’in ümmeti
Gaflet, dalalet içinde yüzecek!
Ve ne vakte kadar kâfire
El pençe duracak!
DR. MAHMUT RİŞVANOĞLU







