Dr.Mahmut Rişvanoğlu

Makalenin Başlangıcını Okumak  İçin Tıklayınız

“TÜRKLERİ KESİNİZ! KANLARINI İÇİNİZ!”(2)

Dr. Mahmut RİŞVANOĞLU

 

-İzmir’in İşgaline Karar Verilmesi-

İşgalden9 gün önce.

6 Mayıs’ta Paris’te toplanan Amerikan Başkanı Wilson, İngiliz Başkanı L’loyd George ve Fransız Başkanı Clemenceau, Yunanlılar’ı İzmir’i işgale davet ederler.

İşgalden dört gün önce.

11 Mayıs’ta İngiliz Yüksek Komiseri Amiral Calthorpe, Paris’ten aldığı emir üzerine ve işgali yönetmek vazifesi ile İstanbul’dan İzmir’e hareket eder.

Aynı gün İzmir Limanı’na ‘Guiseppo Ferri’ adında bir İtalyan savaş gemisi gelir. Gecenin karanlığında gemiden çıkan fesli bir kişi, dört İtalyan bahriyelisinin çektiği bir sandalla karaya çıkar. Hiçbir vakit kaybetmeden İtalyan Konsolosluğu’na gider, Konsolos ile görüşür.

Bu zat, eski Osmanlı Meclis-i Mebusanı’nından Bingazi Mebusu (milletvekili) olarak bulunan ve daha sonra da genç Türkiye Cumhuriyeti’nde İçişleri Bakanı olarak görev yapan ‘Cami Baykut’tur.

Çok geçmeden aynı gemiden İzmir’e gelen ‘Moralızade Halit Bey ile Ahmet Dino’da katılır. Her ikisi de İtalyan konsolosluğu ile yakın münasebeti bulunan kimselerdir. Arnavut asıllı Ahmet Dino, İtalyanların çok güvendikleri ve hizmetlerinden memnun olduğu bir kimseydi.

Bu heyet o gece İzmir Belediye Başkanı Vekili Osman Nuri Bey ile görüşür. Ona derler ki:

“- İzmir Yunanlılar tarafından işgal edilecek. Eğer bir beyanname yayınlayarak İtalyan mandasını kabul ettiğinizi açıklarsanız İtalya Yunan işgalini önleyecektir!”

Belediye Başkanı Vekili böyle bir beyanname yayınlamaya yetkili olmadığını söyler. Bunun üzerine şehrin ile gelenleri çağrılır, teklif tekrarlanır ve reddedilir.

Aynı gün Alb. Kazım Bey, Ali Nadir Paşa’yı ziyaret ederek “İşgal söylentilerini duyup duymadığını, işgal halinde ne yapacağını” sorar.

Aldığı cevap şudur:

- Hükümet ne emrederse onu yaparım.

Bu konuşmanın yapıldığı saatlerde İzmir’i işgal etmekle görevlendirilen I. Yunan Tümeni Elefterion Limanı’ndan gemilere bindirilmektedir.

İşgalden iki gün önce.

14 Mayıs. Ali Nadir Paşa Halk arasında dolaşan işgal söylentilerini Harbiye Nezareti’ne (Savunma Bakanlığına) bildirir ve şayet vuku bulursa işgal karşısında ne yapması lazım geldiğini sorar. Vali Kambur İzzet’te işgal söylentilerini Başvekalete bildirip talimat ister.

O kadar hazin bir durum ki, böyle acil bir durum karşısında harekete geçilmesi gerekirken, ne Başvekalet makamını işgal eden Damat Ferit inanır, ne de Gümüşhane Mebusu Hasan Fehmi Bey’in “Türk’ten ve Türklükten böyle bir piç çıkmaz” demek suretiyle devşirme – dönmelerden birisi olduğuna işaret ettiği Dahiliye Nazırı Mehmet Ali Bey!

Dahiliye Nazırı Mehmet Ali Efendi, İngiliz muhipler (sevenler) Cemiyeti’nin Sevr’i imzalaması münasebetiyle Fehmi Bey Konağı’nda tertiplediği kutlama töreninde katılacak ve Siyasi Kürtçü Abdullah Cevdet ile birlikte İngiliz adaletini göklere çıkarıp, hasmetlü kral ve kraliçeye afiyet dileyecektir.

Üstelik İzmir Valisi Kambur İzzet’e bir telgraf çekerek işgal ile ilgili haberlerin kaynağı olduğu tespit edilen Maliyet Müfettişi Muvaffak Bey ile İzmir Posta Telgraf Başmüdürü Vekili Neşet Bey’in yakalanıp İstanbul’a gönderilmesini emreder.

Bu olaydan bir süre önce İtalyan sefiri Kont Sforza’nın bir konuşmasından İzmir’i işgal edileceğini sezinleyen Galip Kemali Söylemezoğlu, durumu acilen Damat Ferit’e bildirmiş, Damat Ferit’te ondan bir nota yazıp getirmesini istemiştir.

Galip Kemali Bey, ertesi gün nota müsveddesi ile Başvekalete gider, fakat aldığı cevap karşısında şaşkına döner:

“- İngiliz Yüksek Komiseri ile konuştum, bana İzmir’in işgal edilmeyeceğini söylediler, dolayısıyla notaya lüzum kalmamıştır!”

Neşet Bey’in derdest edilip İstanbul’a gönderilmesinden birkaç saat sonra İngiliz Yüksek Komiseri Vekili Webb, İzmir’in işgal edileceğini bu Türk düşmanı ahmak Sadrazam’a bildirir. Aynı saatlerde Yüksek Komiser Calthorpe’da Vali Kambur İzzet ile Ali Nadir Paşa’ya, Mondros Mütarekesi’nin 7. maddesi gereğince İzmir yöresindeki - kendileri için tehlikeli gördükleri - istihkamların işgal edileceğine ilişkin bir nota verir.

Ali Nadir Paşa derhal Harbiye Nezareti’ni arar. Harbiye Nazırı Gürcü Şakir Paşa’nın Ali Nadir Paşa’ya makine başında verdiği cevap şudur:

- Nota mütareke şartlarına uygundur,

- Fakat işgalin geçici olduğuna, bunun Yunan işgali ile sonuçlanacağına dair ısrarlı söylentiler dolaşıyor,

- Bu söylentilere önem vermeyiniz.

Bu cevap üzerine Ali Nadir Paşa birliklere talimat vererek işgal kuvvetlerine karşı konulmamasını ve gereken kolaylığın gösterilme emreder.

O emir de şudur:

“İzmir müstahkem mevkii tahkimat bölgesi bugün öğleden sonra İtilaf Devletleri kıtaları tarafından işgal edilecektir. Toplar ve diğer her türlü harp malzemesi bu kıtalara teslim edilecektir. Bu bölgedeki komutanlar, subaylar ve erler bölge dışında ve gerilerde toplanacaklar, kolorduca verilecek emre göre hareket edeceklerdir. Bu işgal esnasında katiyyen karşı konmayacak, işgale gelecek itilaf müfrezelerine gereken kolaylık gösterilecektir.

Yayınlanan bu emirden bir müddet sonra hiçbir mukavemetle karşılaşmadan İngilizler Uzunada’ya, Fransızlar Foça’ya, İtalyanlar Karaburun’a, Yunanlılar Yenikale’ye çıkarma yaparlar. İstihkamları tuttular. Yunan I. Tümenine mensup askerler Leon destroyeri ile İzmir Limanı’na geldiler. Yarın yapılacak çıkarma için emre amade beklemeye başladılar.

Bütün bu işgal faaliyetlerine rağmen Köylü Gazetesi’ne ‘tekzip’ göndererek “İzmir’in Yunanlılar tarafından işgal edileceğine dair şayiaları yalanlayan Ali Nadir Paşa, yukarıdaki emri verdikten sonra, İzmir’in itilaf birlikleri tarafından değil, Yunan askerler tarafından işgal edileceğini” duydu. Kulağına gelen söylentilere göre İngiliz ve Fransız kuvvetleri bilahare yerlerini Yunanlılar’a terkedeceklerdi. Hemen Harbiye Nezareti’ne durumu bildiren bir şifre çekti fakat tatmin edici bir cevap alamadı.

Akşam saat 20:00’ye yaklaşıyordu. Amiral Calthorpe’dan bir nota geldi. Notada, İzmir’in yarın sabah saat 07.00’den itibaren Yunan askerleri tarafından işgal edileceğini bildiriyor, Türk askerlerinin kışladan dışarı çıkmaması isteniyor, durumun İstanbul Hükümetine haber verildiği” kaydediliyordu.

Ali Nadir Paşa derhal İstanbul’u aradı, fakat herhangi bir cevap alamadı. Durumdan haberdar olan Vali Kambur İzzet Efendi’nin “ne yapılması lazım geldiğini soran” şifresine Damat Ferit’in verdiği cevap şuydu:

“- Meclis-i vükaladan bir karar olmadıkça bir tavsiyede bulunamam.”

Aradan birkaç dakika sonra Vali İzzet Efendi Merkez Komutanı Binbaşı (Bnb) Hüsnü Bey’i çağırdı. Eline İstanbul’dan gönderildiğini söylediği bir liste vardı:

“- Bu listede adı bulunanları nezaret altına alın” dedi ve ilave etti:

“- İşgal sırasında herhangi bir olayın zuhurunu (meydana gelmeseni) hükümet suret-i kat’iyade istememektedir.”

Anlaşılan listede adı bulunanlar düşmana mukavemet edeceği tahmin edilen veya istihbar edilen kimselerdi.

Hüsnü Bey odasına dönüp listeye baktığında kendinin de isminin olduğunu görür. Yani şimdi Hüsnü Bey kendisini mi tutuklayacaktı?

Hemen, listede adı bulunanları teker teker dolaştı. Listede daha sonra Türkiye Cumhuriyeti’nin - Atatürk’ün son zamanlarında Başbakan - idi - Cumhurbaşkanı olan Mahmut Celal Bey’in de adı vardı. Ona da geldi. Durumu anlattı. Şehri terketmesini rica etti.

Aslında Celal Bey, durumun vahametini anlamış hemen yol hazırlıklarına başlamıştı bile. Hüsnü bey, nereye gidiyorsun? Dediğinde:

“- En yakın müdafaa hattı nerede kurulabilecekse oraya.”

İzmir Merkez Komutan Binbaşı Hüsnü Bey, daha sonra kendisi de Konya Kuva-yı Milliye Kumandanı olarak Milli mücadeleye iştirak etmiş. Konya ve Tokat Milletvekili olarak da görev yapmıştır.

 

“TÜRK KANI İÇMEK SEVAPTIR”

15 Mayıs sabahı saat 06:00’dan itibaren Yenikale’den hareket eden Yunan nakliye gemileri, İngiliz ve Fransız zırhlılarının himayesinde İzmir Limanı’na girdiler. Birkaç mil öteden on nakliye gemisi daha gelmektedir.

İlk işgalci birlikler saat 08:40’da karaya çıkmaya başladı.

Sahil boyuna, evlere, dükkanlara, Türkler’e ait olmayan bütün müesselere (kurumlara) ve hatta ağaçlara, damlara, direklere bile Yunan bayrakları asılmıştı. Sahil, özellikle çıkarmanın yapılmakta olduğu Kramer Oteli ve Pasaport civarı tıklım tıklım Rum doluydu. Eline bir Yunan bayrağı alıp, yakasına denizelos denen o insan kasabının resmini iliştiren her Rum, vatanı işgal etmekte olan düşman askerlerini alkışlamak için sahile koşmuştu.

Yunan askeri sürüleri karaya çıkar çıkmaz bütün kiliselerin çanları çalmaya başladı. Fabrikalar düdüklerini öttürdüler. Bir alkış tufanı koptu. Sahilde toplanan binlerce Rum, zafer çığlıkları ile “zito, zito Venizelos” (yaşasın Venizelos) diye bağırmaya başladılar.

Genç Rum kızları, kadınları sevinç çığlıkları atarak işgal askerlerinin ayaklarının altına demet demet çiçekler fırlattılar. İşte tam bu sırada İzmir Metropoliti “kara ruhlu, kara donlu ve kara vicdanlı papas Hrisostomos’un örgütlediği Rum çetesinin elebaşılarından “Kör Yani” ortaya çıktı. Elindeki Türk bayrağını mangalar halinde yürüyüşe geçen Yunan efzun alayının ayakları altına attı. Sonra da “kara külahlı, kara cübbeli ve göbeklerine kadar Sarkan sakallarıyla bir papaz sürüsü peyda oldu. Sürünün en önünde Metropilit papas Hrisostomos, Yunan askerlerinin önünde diz çöktü. Yunan bayrağını öptü. Düşman askerlerini kutsadı!

İzmir’in işgalini destekleyen bir mesaj yayınlandı. Patrikhane temsilcileri de İstanbul’daki yüksek komiserlere birer mektup göndererek İzmir’in işgalinden duydukları memnuniyeti bildirdiler.

Bu arada İzmir’deki Ermeni cemaatı da işgal münasebetiyle Venizelos’a bir tebrik telgrafı çekecek, Yahudiler ise Yunan subaylarının şerefine ziyafetler tertipleyeceklerdir.

Heybeli adasındaki Papaz okulundan mezun olan Hrisostomos, zararlı faaliyetlerinden dolayı üç kez sürgün edilmişti. Bir domuz kasabının oğlu idi. Heybeli’yi bitirdikten sonra Atina’ya gizli maksat için özel surette yetiştirilip İzmir’e gönderilmişti. Görevi Rumlar’ı teşkilatlandırıp, ölüm mangaları halinde örgütleyip Türkler’i katletmekti.

Bu mülevves papaz aynı zaman metropolitik olarak kullanılan Ayafotini Kilisesi’nin altındaki odada kurduğu telsizle Atina ile irtibat halindeydi.

Papaz Hrisostomos Yunan askerlerinin önünde diz çöküp, Yunan bayrağını öptükten ve Yunan askerlerini takdis ettikten sonra, hiçbir Türk evladının unutmaması gereken şu konuşmayı yaptı:

“… Asker evlatlarım: Elen çocukları, bugün ecdat topraklarını yeniden fethetmekle İsa’nın en büyük mucizesini göstermiş oluyorsunuz. Bu uğurda ne kadar Türk kanı döküp içerseniz o kadar sevaba girmiş olacaksınız! Ben de bir bardak Türk kanı içmekle onlara karşı olan kin ve nefretimi teskin etmiş olacağım! Hadi buyrun, bütün azizler sizin arkanızda olacak!”

Bu vampir ruhlu papazın cinayet ve katliam çağrısından sonra sahili dolduran kalabalıktan tüyleri diken diken eden bir uğultu yükseldi:

- Feslileri öldürün!..

- Feslileri öldürün!..

Yarbay Stavriyani’nin komutasındaki efzun alayı, bu uğultular arasında Konak meydanına doğru harekete geçti. Arkasından da kadınlı-kızlı mahşeri kalabalık bozbulanık seller gibi akmaya başladı. Papaz Hrisostomos’un yetiştirdiği Rum milisler, efzun alayının önünde idi. Milislerin önünde de Fasulye Mahallesi’ndeki meyhanecinin oğlu Kör Yani vardı.

Kör Yani, atın üzerinde çıkmış, eline ucu yerlerde sürünen bir yunan bayrağı almıştı. Kimden bulmuşsa Yunan teğmenlerinin üniformasını giymişti. Kör gözünü kırpmış, kaşlarını çatmıştı.

Biraz evvel Türk bayrağını düşman askerlerinin ayakları altına sermesinden dolayı milli haysiyeti rencide olan asil bir Türk evladı mıydı, yoksa feslileri öldürmek için harekete geçen kitleyi tahrik etmek isteyen papazın milislerinden biri miydi anlaşılamadı, önce bir kurşun ıslığı duyuldu, arkasından Kör Yani atın üzerinden yere yuvarlandı.

Rumlar neye uğradıklarını şaşırmışlardı.

“Türkler’e ölüm.. Türkleri öldürün!..” diye tepinen kudurmuş Rumlar sustular.

“- Zito, zito Venizelos” diye tepişenler sustular.

Paniğe kapılan şuursuz kalabalık, birbirini iterek, birbirini ezerek, birbirini tepeleyerek sahile doğru koşmaya başladı. İşte bu sırada kurşun ikinci, üçüncü beşinci ıslığı çaldı!

Asıl adı Osman Nevres olan, Osmanlı İstihbarat Teşkilatı olan “Teşkilat-ı Mahsusa’nın fedailerinden Hasan Tahsin - gazeteci ve yanındaki birkaç Türk tabancalılarını ateşlediler. Kör Yani’den sonra efzun alayının iri - yarı bayraktarı da yere yıkılmıştı.

Yunan askerleri, Türk Milleti’nin şeref ve haysiyetini kurtarmak için kendini feda eden Osman Nevres’i paramparça ettiler. Sonra Sarıkışla’ya girdiler. Ali Nadir Paşa, kışlanın önünde düşman askerlerini görünce makam odasındaki beyaz perdeyi bir sırığın ucuna takip pencereden uzatarak bir tek mermi atmadan teslim olmuştu.

Buna rağmen Yunanlılar bu korkak, bu şahsiyetsiz, bu hain Paşa’nın emrine uyarak silah kullanmayan Türk subay ve erlerini vahşice dipçiklediler! Süngülediler! Paralarını yüzüklerini, sigara tabaklarını ve hatta mendillerine kadar ne varsa aldılar - Greklerin en büyük özelliklerinden birisi iyi bir hırsız olmalarıdır – Sövüp saydılar! Bir kısmını öldürdüler! Bütün bu olaylar ile birlikte, Yunanlılar bizim dostumuz diyen Ali Nadir Paşa, küçük rütbeli bir Yunan subayı tarafından tokatlandı!

Vahşet ve utanç bununla bitmedi.

Yunan askerleri kışladakileri teker teker dışarı çıkardılar, rıhtımdaki Yunan gemilerine doğru sürüklemeye başladılar.

Katliam, Yunan müttefikleri İngiliz, Fransız, Amerikan ve İtalyanların gözleri önünde yapılıyordu. Öldürülen Türkler’in cesetleri denize atılıyordu, Türk subayları “zito Venizelos” demeye zorlanıyordu.

“Zito Venizelos” demeye zorlanan fakat bunu şiddetle reddeden Albay Süleyman Fethi Bey hunharca şehit edildi. Kuduzlaşmış Rumların hunharca şehit ettikleri arasında Yarbay Şükrü Bey ile Dr. Binbaşı Şükrü Bey de vardı.

Dawid Walder “bir saat içinde otuzdan fazla Türk subayının öldürüldüğünü, kurşunlanan veya süngülenen yüzlerce Türk askerinin cesedinin yerlere serildiğini” yazmaktadır.

Bu vahşeti gemilerinden seyreden İngiliz denizcileri, denize atılan Türkler’in yardımına koşmak istedilerse de komutanları buna izin vermedi. Kışladan iteklenerek, tokatlanarak, tekmelenip, dipçiklenerek rıhtıma gidinceye kadar dokuz subay daha şehit oldu. Birçok subayın çizmelerini ayaklarından zorla çıkartıp, hırsızlık ve yağmacılık karakterlerini göstermiş oluyorlardı.

Yunan askerleri gümrük binasının önüne gelince 17. Kolordu’nun askerlerine bu kez yerli Rumların saldırısı başladı. Bazı Rum kadınlar, kocalarının ve babalarının belindeki silahı çekip askerlerin üzerine rastgele ateş ettikleri görüldü. Rum okul ve kiliselerinden devamlı ateş ediliyordu; sanki birer cinayet makinesi haline getirilmişti. Bir rum hamal elindeki demir kanca ile kolordu Veznedarı Ahmet Efendi’nin beynini parçaladı. David Walder, “edepsiz bir Rum karısının ‘su’ diye inleyen bir yaralının çömelip ağzına işediğini yazmaktadır.

Zekeriya Türkmen, “Belgelerle Yunan Mezalimi” isimli eserinde, II. Tümen asker alma dairesi başkanı Albay Tevfik Bey’in raporuna atıfta bulunarak işgalin sadece ilk gününde 5.284 Türk’ün katledildiğini yazmaktadır.

Arabalar dolusu öldürülmüş Türkler’in getirilerek denize atıldığını, bütün Türk dükkanlarının yağmalandığından, morglarda kime ait olduğunun tespiti için bekleyen kesik kol ve bacaklardan, “çok yaşa Yunanistan” diye bağırmayan bir Türk subayının kafasının uçurulduğundan ve Rumların Müslüman kadınlara tecavüz ettiklerinden bir Amerikan subayının raporlarından kayıt edilmiştir.

İzmir’deki katliamdan Yunanlılar kadar, İngilizler ve Amerikalılar da sorumludur. Çünkü Yunan sürülerini üzerimize salan ve işgalini bilfiil destekleyen ve bunun içinde limanda bulunan İngiliz ve Amerikan gemileri.

“En iyi Türk ölü Türk’dür!” diyerek asırlarca bu kin ile büyümüş Hıristiyan dünyasından nasıl bir merhamet ve insanlık bekleyebilirsiniz!

Türk çocukları bunları asla unutmamalıdır.

Tarih tekerrür etmez ama hatalar tekerrür eder!

Vali Kambur İzzet’e gelince…

Kafasında bir nebze bile devlet ve istiklal fikri bulunmayan ve bu haysiyetsiz vali de tekme – tokat makam odasına giren Yunan askerlerince teslim alınacak, etrafındakilerle beraber iki kolu havada merdivenlerden indirilecek, sonra bir yolunu bulup İngiliz konsolosluğu’na sığınacaktır!

Yunan askerleri bu olaydan sonra daha önce tespit ettikleri bazı Türklerle subay evlerine girdiler. Kızlar, kadınlar tecavüze uğradı. Evler, dükkanlar yağmalandı. Rumlar ve Yunanlılar önlerine geleni öldürmeye başladılar. Canlarını kurtarmak için Ziraat Bankası’nın girişindeki merdivenlere sığınan kadın ve çocukların hepsi katledildi! Kadınlar, kocalarının, kızlar babalarının gözü önünde tecavüze uğradılar.

Müslüman Türk kadınlara, kızlarına tecavüz etmek, hamile Müslüman kadınlarının karılarını yarmak, bir Yunanlılarda birde Taşnak ruhlu Ermeniler’de görmekteyiz.

Buna bir misal olarak, müttefik inceleme kurulu’nda görevli Kızılhaç temsilcisi M. Gehri’nin 10 Temmuz 1921 tarihli, İzmit’te kaleme aldığı 5 numaralı raporunda şöyle bir manzum anlatılıyor:

“Daracık bir sokaktaki kadınlar hamamının önünden geçtiğimiz sırada, kalın çivili bir kapı birden açıldı ve içinden yüzlerce genç kız, değirmen oluğundan akan bir su gibi bir anda dışarı fırladı. Saçları başları darmadağınık, elbiselerini yırtık ve kan için idi. Birçoğu elbiselerini yırtıp külot yerine örtmüştü. Deliler gibi sağa sola kaçışmaya başladılar. Kadın gözlerinin bu kadar yuvalarından fırladığını, ağızlarının bu kadar çirkin olduğunu ve yüzündeki çizgilerin böylesine derinleştiğini o dakikaya kadar görmemiştim. Korkunç bir ağlama sesi, adeta gökleri sarsıyordu.

Ayaklarıma kapananların, yalvaranların hesabı yoktu. Kocalarının, erkeklerinin nerelerde olduğunu soruyorlardı. Genç bir esmer kız, iri gözlerini gözlerime dikmiş, akıl hastalarının bakışlarına benzeyen delice nazarlara beni süzüyordu.

Kendisine doğru bir adım atınca hafif sağa döndü, başını önüne eğdi. Sonra yüzünü çevirerek manasız, soğuk bir tebessümle baktı. Kendisine bozuk bir Türkçe ile “Nasılsınız?” dedim. Birden ağız dolusu bir tükürük savurdu. Çıldırmıştı zavallı.

Sonra öğrendiğimize göre Yunanlılar ve yerli Rumlar, bir mahallenin ne kadar genç kızı varsa, geceden toplamağa başlamış ve üçer beşer bu hamama tıkmışlar. İçlerinden birçoğuna tecavüz edilmiş, sabaha karşı kadınlardan en güzel ve tazelerini ayırarak çirkin ve cılız olanları serbest bırakmışlar. Maksatları bu kızları yanlarında götürüp Yunan askerlerine kadın temin etmekmiş…

Bütün bu katliamlar ve kadınlara tecavüzler olurken İzmir’de, hangi soysuz hangi kansız, hangi milliyetsiz vatansız bir Osmanlı sefiri – Londra Büyükelçiliğinde çalışan “ölenlerin muhtemelen ölümü hak ettiklerini” söylüyordu.

İşte vatanla, devletle, milletle ve milli haysiyetle ilgisi, alakası bulunmayan Damat Ferit, Gürcü Harbiye Nazırı, Nemrut Mustafa’nın akrabası Kambur İzzet ve soyu sopu hakkında herhangi bir kayda rastlamadığımız Nadir Paşa’nın sebep olduğu İzmir tablosu, böyle bir vahşet ve utanç tablosudur.

 

 

DEVAM EDECEK

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile

Köşe Yazarları


ATİLLA İLHAN
Salı, 31 Mayıs 2022
...
TÜRK BAYRAMI: NEVRUZ
Salı, 29 Mart 2022
...

An itibariyle ziyaretci sayısı:

146 ziyaretçi ve 0 üye çevrimiçi