YAKARIŞ

ANIŞ

 

SERVER GEDİKBAŞ

Hani iki tür gülümüz vardı ya; kırılan ve ezilen

Biz neler çektik a gülüm neler, neler, neler…

Zindanlar kafamıza inen balyozların adresi

Mamak’sa kırılan güllerden kısılan çığlığın sesi...

Çatır çatır kırılan güller vardı ya;

Birisi sendin!

Ve sen o gün en tatlı şerbetin tadıyla

Şehit gittin…

Ezilen ise her bir uzvunda bin dert

Tahta bir iskemleye mahkûm olmuş

Kalkamaz yürüyemez

Ve asla ve asla eğilemez…

Ve o gün

Kalpler can evi değil yangın evi.

Ciğerse acı deposu.

Kalmamıştı işlenen bu drama Allah korkusu!

 

Biz ne kaçtık ne de kaçana kucak açtık.

Biz Türk’e kefen biçenlerle böyle hesaplaştık.

Ne biten bir hesap var…

Bir de bitmeyen sancı,

Bizde olmayan bir şey ne o yancı, ne bu yancı

Ne de hayalci…

 

Ne mutlu sizlere ah yağız delikanlım.

Ne mutlu sizlere ey yavuz delikanlım.

Alnımızın akı yüzümüzün alı,

Turan ülküsünün cennet mekan bozkurtları…

 

Selimiye’den okunan ezan,

Beş Ocak’ta coşan ozan,

Ve mübarek bir kandil gününde,

Şahadetin yıldönümünde;

Sana geliyoruz, seni anıyoruz,

Seni seviyoruz ve seni unutamıyoruz

Ey yavuz kahraman!…

 

  

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile

An itibariyle ziyaretci sayısı:

97 ziyaretçi ve 0 üye çevrimiçi